Willekeurige bemoediging
  • 16 augustus 2006
    Er kwam me zo één regeltje in gedachten van een liedje van Marco Borsato, de precieze tekst ken ik niet, …
Recente reacties
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

Stom eigenlijk…

Aan de zijlijn staan, alle andere spelers staan in het veld maar jij mag alleen aan de zijlijn staan. Ken je dat gevoel?

Het is verdrietig als je je zo voelt, als je denkt dat je er alleen maar mag zijn zolang mensen je nodig hebben, dat je geduld wordt, dat je er bent om andermans wensen zoveel mogelijk te vervullen maar dat je het niet waagt om die van jezelf uit te spreken omdat je daar de ervaring mee hebt dat men dan afhaakt. Je bent bang om ten diepste jezelf te zijn.

Misschien is dit herkenbaar? Dit is uiteraard niet hoe de Here God het bedoeld heeft. Voor Hem is ieder mens uniek en ook worden we door Hem niet geduld maar zijn we gewenst! Theorie..ja klopt, zo is de theorie, maar hoe komt het dan dat het soms zo moeilijk is om die theorie te transporteren naar ons hart, ons gevoel? Theorie is bedoeld om uiteindelijk in de praktijk ons handelen en wandelen te bepalen maar daarvoor moeten we het ons wel eigen maken. We moeten er zelf in geloven.

Ooit heb ik de volgende stelling bedacht en opgeschreven: “Geloof is gebaseerd op vertrouwen, vertrouwen is gebaseerd op ervaring, ervaring is gebaseerd op het beproeven en het beproeven van iets of iemand is gebaseerd op twijfel…”

Dit is een waarheid. Als je twijfelt dan ga je dingen beproeven. Zal deze stoel mij kunnen houden? en heel voorzichtig ga je zitten. je beproeft de stoel. Vervolgens merk je dat de stoel stevig genoeg is en de volgende keer ga je al wat minder voorzichtig zitten, je ervaart dat de stoel je niet in de steek laat en je gaat erop vertrouwen dat dat ook zo blijft en uiteindelijk ben je overtuigd van je  geloof in deze stoel. Dit gaat dan om “dingen”. Maar als je vertrouwen en je geloof in andere mensen in de loop van de jaren door vele teleurstellingen en verkeerde ervaringen geschaad is dan is het dus logisch dat je geen of weinig vertrouwen meer hebt. Je geloof in de mensen is door beproeving en ervaring helemaal weg en hoe moeilijk is het dan om dat om te schakelen. Hierdoor sta je dus aan de zijlijn en blijf je er ook zolang er niets verandert. En dan dóé je een voorzichtig stapje het veld op en dan hoeft er maar íéts te gebeuren of je rent weer terug naar je plekje. Vaak ga je dan opnieuw terug naar de basis, je gaat, vanuit je twijfel, opnieuw mensen beproeven, je vertelt iets en kijkt hoe de ander reageert, je vertelt iets meer en je vertrouwen wordt iets opgebouwd, en zo gaat het door…totdat… Er hoeft maar één woord of zin verkeerd binnen te komen of je bent alweer “uit het veld” geslagen.

“De ervaring leert ons” het is een algemeen bekend gezegde waarmee men aangeeft dat ervaringen ons wel degelijk dingen leren, hetzij goede, hetzij slechte dingen en helaas spreken de ervaringen veel luider dan de theorie. Eén van mijn dochters schreef het volgende op haar Facebook afgelopen week: “Stom eigenlijk, dat jij boos wordt op je kinderen omdat je ziet dat een ander zich eraan ergert. Stom eigenlijk dat jij je kinderen probeert te veranderen omdat een ander vindt dat het anders moet. Stom eigenlijk dat een ander wel even laat weten dat jou kinderen druk zijn of vervelend. Stom eigenlijk dat je ook jezelf probeert te veranderen omdat je niet voldoet aan het perfecte plaatje. Stom eigenlijk dat een ander zo veel invloed kan hebben…”

Is het dan wel verstandig om ons zelfbeeld en onze “plaats” te laten bepalen door andere mensen, door negatieve ervaringen? Ik denk het niet. God is degene die ons gemaakt heeft en Hij heeft ons een plaats in deze wereld gegeven, een plaats in het middelpunt van Zijn belangstelling. Hij wil ons koesteren en bevestigen.

De volgende regeltjes heb ik lang geleden eens onder een blogje geschreven en dit is de spiegel die God ons voorhoudt, dit is wie wij zijn in theorie, het is aan ons om daar praktijk van te maken door het van Hem “aan” te nemen en “in” te nemen, het ons eigen te maken!

Je bent een mooie schepping

door God zelf zo gemaakt.

Verborgen in de moederschoot

door Zijn hand aangeraakt.

Zo warm en zo vol liefde,

met zoveel aandacht en geduld,

maakte Hij van jou een kostbaar mens

dat Zijn hart met blijdschap vult.

6b0d2041a9d0a4cd4a87cd040bd2a915[1]

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail


+ 2 = 8