Willekeurige bemoediging
  • Er is hoop.
    Hoop Als zoveel mensen biddend vragen: kom Here, kom toch met Uw kracht, zou Hij niet luisteren en horen naar …
Recente reacties
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

Elke dag van mijn leven.

zijn goedheid en genade

Afgelopen zondagmorgen waren we in de  bidstondruimte met enkele mensen aan het wachten op de anderen die meestal ook bij de bidstond aanwezig zijn. Op een gegeven moment zagen we iemand aankomen maar inplaats van onze kant op te komen liep ze de deur voorbij. Degene die altijd de leiding heeft had eerst gezegd: “Ha, daar komt ze hoor” en toen ze vervolgens voorbij liep zei hij grappend: “Nou, aan voorbijlopen hebben we natuurlijk niks”. Die uitspraak bracht me aan het denken.

Ik dacht eraan hoe David in één van zijn Psalmen zijn verlangen uitspreekt. Psalm 27:4: Eén ding heb ik van de Here gevraagd, dit zoek ik: te verblijven in het huis des Heren al de dagen van mijn leven, om de liefelijkheid des Heren te aanschouwen, en om te onderzoeken in zijn tempel.

Ik vind dit zo’n bijzondere wens, de wens van iemand die de Here God zeer lief had. David zocht naar Zijn nabijheid, er was hem alles aan gelegen om dicht bij de Here God te mogen zijn maar hij had nog niet de mogelijkheid en het voorrecht dat wij inmiddels wél hebben. Doordat de Here Jezus aan het kruis gegaan is heeft Hij de weg tussen de Here God en ons, die gesloten werd na de zondeval, weer open gemaakt. Hij heeft ervoor gezorgd dat wij heel dicht bij de Here God mogen komen, dat we in Zijn tegenwoordigheid mogen verblijven, ja zelfs mogen leven…

David hunkerde daarnaar, maar is bij ons die hunkering ook altijd zo groot? Het is iets waar ik serieus over nadenk, iets wat ik bij mijzelf onderzoek. Er is toch eigenlijk geen betere plaats om te zijn dan heel dicht bij de Here God? Gaan we bij Hem binnen of lopen we nog menig keer die deur voorbij?

Het lied dat we in de bidstond zongen sloot eigenlijk zo mooi aan op mijn gedachten en ik wil het voor deze dag graag opschrijven, en laten horen, zo’n mooi stukje bemoediging!

Zijn goedheid en genade zijn steeds mijn deel

elke dag, elke dag die ik leef. (2x)

En ik zal wonen in het huis van mijn Heer voor eeuwig

en ik zal delen het feestmaal met Hem.

Zijn goedheid en genade zijn steeds mijn deel

elke dag, elke dag die ik leef.

Zijn goedheid en genade.

 

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Dát maakt het zo geloofwaardig.

Gaat gij de mussen niet verre te boven?

Gaat gij de mussen niet verre te boven?

 Matth.6:25-34 (Het Boek) : Jezus leert over bezorgdheid: 

Ik geef u dan deze raad: Maak u geen zorgen over eten, drinken en kleren, uw leven is belangrijker dan het voedsel! En uw lichaam is belangrijker dan kleding! Let eens op de vogels. Die maken zich geen zorgen over wat zij moeten eten. Zij hoeven niet te zaaien of te oogsten of te bewaren, want God geeft hun wat zij nodig hebben. U bent Hem toch meer waard dan de vogels! Al die zorgen maken uw leven geen dag langer. Waarom zou u zich zorgen maken over kleding? Kijk eens naar de bloemen in het veld. Die staan daar te bloeien zonder zich druk te maken. En toch zag koning Salomo, met al zijn pracht en praal, er niet zo mooi uit als zij. Als God zo goed zorgt voor de bloemen die vandaag in het veld staan en morgen weg zijn, zal Hij dan niet nog veel beter voor u zorgen? Wat hebt u toch weinig vertrouwen in Hem! Maak u dus geen zorgen over wat u zult eten of aantrekken. Met dat soort dingen vullen de ongelovigen hun leven. Uw hemelse Vader weet heel goed wat u allemaal nodig hebt. Geef God en Zijn Koninkrijk de hoogste plaats in uw leven. Hij zal dan in alles voor u zorgen. Maak u geen zorgen voor de dag van morgen. Ook morgen zal God u weer geven wat u nodig hebt. Leef dus gewoon bij de dag.

Ik vind het zo mooi dat dit woorden zijn van de Here Jezus zelf, wie anders dan Hij ként Zijn Vader zó door en door? Dat maakt het zo geloofwaardig. Hij kan het weten, en dan toch zijn we vaak nog zo klein in het vertrouwen. Als de situatie soms op ons af komt, als we geïntimideerd worden door allerlei dingen, dan kan de moed ons weleens ontzinken. Toch zegt de Here Jezus dat het ábsoluut niet nodig is om ons zorgen te maken. Hij zegt dat de Here God in alles zál voorzien wat we nodig hebben maar daarbij geeft Hij wél het advies om God op de eerste plaats van ons leven te zetten, dát is belangrijk.

Als kind zijnde is het niet moeilijk om erop te vertrouwen dat je ouders wel voor je zullen zorgen, maar als volwassene is dat véél moeilijker, ook als het om God gaat. Je bent geneigd om zélf te proberen, zelf te zorgen en zelf te voorzien. trust_01[1]Maar als mensen schieten we daarin weleens tekort en we maken ons daar gauw zorgen om. Wat is het dan toch heerlijk om van de Here Jezus te horen dat Zijn Vader wil voorzien in alles wat we nodig hebben. Ik vind dat een geweldige bemoediging. En als ik me dát nou bedenk en het goed tot me door laat dringen, dan mag ik net als de vogeltjes in de morgen, al ontwaken met een lied in mijn hart, omdat ik weet dat ik een Vader heb die, óók deze dag, weer alles voor mij in orde zal maken en zal zorgen dat ik niets tekort kom!

Wat heerlijk om met die zekerdeid de dag in te gaan. DankUwel Vader!!

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Twijfel daar nooit aan!

imageWij hebben weleens de indruk dat als wij fouten maken, of misschien te weinig bidden of niet geestelijk genoeg (naar ons eigen idee) bezig zijn, wij dan geen “recht” hebben op een zegen van de Here God, en áls het dan lijkt alsof onze gebeden niet worden verhoord dan linken we dat meteen aan ons gedrag, “het zal wel komen omdat…” is een gedachte die dan naar boven komt en daardoor kunnen we ons dan weleens benadeeld voelen terwijl het misschien wel zo kan zijn dat het nog niet de juiste tijd is om ons gebed te verhoren, of wellicht bidden we om iets dat helemaal niet goed voor ons zou zijn. Dat weet je nooit en daarom is het goed om elk gebed dat wij uitspreken, in Gods handen te leggen en het daarna bij Hem te laten, zodat Hij ermee kan doen wat Hem goeddunkt. Ik hoorde laatst een uitspraak (ik weet niet meer van wie) maar deze man had tegen zijn kinderen gezegd: “De wereld is onrechtvaardig, de mensen zijn onrechtvaardig maar God is áltijd rechtvaardig, twijfel daar nooit aan!”

Ik vond dat een hele mooie uitspraak want het is ook zo, God is getrouw en rechtvaardig en Hij zal nooit op uiterlijkheden afgaan, Hij zal ook niet op onvolmaaktheden van onze kant afgaan, nee, Hij kijkt dieper, Hij kent de diepste diepten van ons hart en dáár wil Hij op reageren. Dan kan het zijn dat Hij dat op een geheel andere wijze doet dan dat wij het gedacht hadden, maar op zo’n moment is het goed om datgene wat deze vader tegen zijn kinderen zei, in gedachten te houden.

licht-door-de-wolken_zpsafff8b2a1-300x196

 

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Geef het maar aan papa.

backpacjer

Zondagmorgen was ik weer vroeg in de samenkomst vanwege de bidstond waar ik dan altijd ook bij ben. We waren net klaar met bidden toen ik in de gang een man tegen zijn kind hoorde zeggen: “Pak je rugzakje maar en geef het maar aan papa”. Het waren woorden die me op dat moment raakten. Hebben we niet allemaal ons rugzakje dat we met ons meedragen? Ik denk dat ieder mens dingen heeft meegemaakt die impact hebben (gehad) in zijn of haar leven en maar al te dikwijls blijven we er nog zelf mee rondlopen. Die paar simpele woorden van een vader tegen zijn kind kwamen op dat moment echt bij mij binnen en ik dacht aan onze hemelse Papa die precies hetzelfde tegen ons zegt. Wij mogen onze zorgen en ons verdriet bij Hem brengen, ons rugzakje oppakken en het aan Hem geven.

I Petrus 5:7 zegt bijv. Werpt al uw bekommernis op Hem want Hij zorgt voor u.

En Filippenzen 4:4-7: Verblijdt u in de Here te allen tijde! Wederom zal ik zeggen: Verblijdt u! Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend. De Here is nabij. Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.

Ik wil dit voor vandaag als een bemoediging meegeven. We hebben zo’n liefdevolle Papa die de last van ons over wil nemen, het enige dat wij zelf moeten doen is het aan Hem overhandigen. Hij zegt het tegen mij en tegen jou: “Pak je rugzakje maar en geef het maar aan Papa!”

I love you

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Simpel… of toch niet…?

Soms kan het zo simpel zijn, een simpele vraag en een simpel antwoord… of niet… ?

Ik vroeg U: Here, Laat mij zien
datgene dat U ziet,
maar toen U mijn blik leidde
toen bleef het daarbij niet.
U hebt mijn hart bewogen
en ik voelde daar Úw vraag:
“Wil jij, Mijn kind, Mijn handen zijn,
ze leggen om een hart vol pijn
en zo tot zegen zijn vandaag?”   

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Eén ding wist ik wel!

Station-Vlissingen-0118-StationsbordEr schoot mij een voorval te binnen van een paar jaar geleden, ik was een beginnend treinreizigster en op de één of andere manier wist ik mijzelf elke keer weer in de problemen te brengen, hahaha, zo ook die ene avond:

Ik moest van Roosendaal naar huis en ik haalde daar nog net de laatste trein naar Vlissingen. Opgelucht stapte ik in en vergat iets dat mijn zoon (die Hoofdconducteur bij NS is) mij al vanaf de allereerste keer dat ik met de trein ging reizen, ingeprent had. “Mam, zet even een alarmpje voor het geval je in slaap zou vallen, dan word je in ieder geval op tijd wakker”. Een goede raad die ik meteen navolgde maar die ik op die bewuste avond vergeten was… Alles ging goed en tot na Goes was ik nog wakker,maar daarna kan ik me niets meer herinneren totdat… Ik sloeg langzaam mijn ogen op, dacht nog: “oh, ik ben in slaap gevallen”, realiseerde me dat we stilstonden, draaide mijn hoofd naar links en zag het bord op het perron waarop stond dat dit station Vlissingen was… Vlissingen? VLISSINGEN!!!!!!! Help!!! Ik had er in Middelburg uit gemoeten, hoe moest ik nou thuiskomen?? Paniek, paniek. Het was half één ’s nachts terwijl die trein rond tien over 12 daar aangekomen moest zijn, ze hadden me dus gewoon laten zitten, nog totaal verdwaasd stapte ik uit, er was geen mens op het perron te zien, er was nergens meer personeel te bekennen, alle deuren van de trein stonden open, ik kon niet meer van het perron af want alles was afgesloten, nogmaals HELP!! Wat nu gedaan? In gedachten was ik alle mogelijkheden al nagelopen, wie kon ik nog bellen (aan een taxi heb ik nooit gedacht) en uiteindelijk besloot ik mijn dochter Joyce, die het dichtst bij het station woont, te bellen. Ik slikte manmoedig elke paniek weg en hoopte dat ze de telefoon zou horen, maar gelukkig, ze nam op. Heel vrolijk zei ik: “Hoi, was je nog wakker?” “Ja, nou wel” bromde ze ietwat chagrijnig. Ik probeerde zo luchtig mogelijk te vertellen wat er gebeurd was en ook dat ik niet meer van het perron af kon, waarop ze me wees op een klein trapje aan de zijkant van het perron, wat ik natuurlijk wist maar op dat moment even niet, en vervolgens heeft zij me opgehaald en thuisgebracht. We hebben in de auto samen nog wel gelachen om dit zotte voorval. Uiteindelijk was ik ook nog vergeten uit te checken dus dat was ook al niet zo slim. Maar goed, ik had weer een leerzame ervaring gemaakt.

Een paar weken later moest ik weer op reis en op de terugweg reisde ik op dezelfde trein als waar mijn zoon op dat moment op werkte. Ik vond dat heel prettig want nu kon ik relaxt reizen. Terwijl we zo door het donker reden dacht ik eraan dat ik dus een zeer onervaren reizigster was maar dat mijn zoon inmiddels een doorgewinterde hoofdconducteur is die alle -ins en outs- kent. Alleen voelde ik me onzeker maar met hem maakte ik me geen zorgen, ik was ervan overtuigd dat hij me op het juiste station zou waarschuwen, me zou wijzen waar ik over moest stappen en waar ik mijn kaartje kon in- en uitchecken en zo was het ook.

God-Who-Reaches-Out[3]Ik heb in mijn leven ook mijn momenten dat ik onzeker ben, dan weet ik niet of ik links of rechts moet, ik weet niet of ik op het juiste pad wandel, of ik in de goede richting wandel. Er kunnen ook dingen zijn waarvoor ik een beslissing moet nemen, en ook dan kan ik onzeker zijn, doe ik het wel? Doe ik het niet? Er zijn tijden geweest dat ik door het donker moest en geen enkel “station” kon onderscheiden maar één ding wist ik wel, ik wist waar ik hulp kon vinden. Mijn hulp is van de Here die hemel en aarde gemaakt heeft Ps. 121:2.  Bij Hem zoek- en vind- ik hulp, samen met Hem voel ik me zeker en weet ik dat ik mij geen zorgen hoef te maken. Wat een troostvolle gedachte en ervaring is het om te mogen weten en ervaren dat die Here er voor mij, voor ons, is.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Waar laat je het?

luisteren

De bijbel spreekt erover dat we het woord van God moeten “horen” en er daarna ook iets mee moeten “doen”. Dat willen we ook graag, maar soms is dat weleens moeilijk. We krijgen via de bijbel, via de prediking en in onze stille tijd, vaak veel informatie en die willen we “opbergen” maar het lijkt weleens alsof er geen plaatsje te vinden is om al deze kennis op te slaan. Er móét ergens een plek zijn waar dat kan, maar we kunnen het handeltje of knopje om die ruimte te openen, niet vinden.

Joh.12:23 : Indien iemand Mij liefheeft zal hij Mijn woord bewaren en Mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en bij hem wonen. Hier zien we dus dat we het woord niet alleen moeten hóren, doch dat we het óók moeten “bewaren”.

Dan is de volgende vraag natuurlijk, wáár moet ik dat bewaren?  Psalm 119:11 zegt : Ik berg Uw woord in mijn hart, opdat ik tegen U niet zondige.

De plaats om het woord van God te bewaren is dus het hart. Onze vroegere voorganger had altijd een tas vol attributen bij zich als hij ergens ging prediken. Dat was altijd heel erg duidelijk en goed te begrijpen en omdat het zo mooi uitgebeeld werd, kon je het ook zo goed onthouden. Één van de dingen die me is bijgebleven was een deurkruk die hij uit zijn tas haalde. Het was slechts één kruk. Hij hield de kruk in de hoogte en haalde een tekst aan, nl. Openb.3:20 : Zie, Ik sta aan de deur en ik klop. Indien iemand naar Mijn stem hoort en de deur opent, Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij. 

220px-Doorhandle_2004[1]Als wij Gods woorden in ons hart bergen, dan mogen we, samen met de Here Jezus, ze eruit halen en ze nuttigen, maaltijd houden met Hem, opdat we groeien. Het is zo belangrijk om in de gaten te houden wát we allemaal in ons hart binnenlaten, want er wordt ons van alle kanten vuiligheid aangeboden, en dán is het zaak om de deur gesloten te houden, want van deze dingen wordt je (letterlijk) ziek. Het goede voedsel, het levende woord, dát is wat wij nodig hebben. Als we maar één ding vasthouden, letterlijk en figuurlijk, dat is de deurkruk. Opdat we mét de Psalmist kunnen zeggen dat wij Gods woord in ons hart bergen, opdat wij niet zondigen.

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Nooit in de schijnwerpers.

schijnwerpers

Gisteren kreeg ik weer eens een mailtje van een lieve vriend. Hij is iemand met wie ik nu al jaren bevriend ben en ook al spreken we elkaar niet meer vaak en mailen we ook niet meer zo vaak als vroeger, áls we elkaar dan mailen of spreken dan is het ook meteen goed, dan kun je zo de draad weer oppakken. In het verleden hebben we beiden heftige dingen meegemaakt, samen omdat we beiden bij dezelfde situatie betrokken waren, maar ook individueel, en in die tijd heeft onze vriendschap zich wederzijds bewezen en is uitgegroeid tot iets kostbaars en moois.

Deze vriend is echt iemand die trouw is aan mensen en ook aan God. Zo heeft hij vele jaren lang de zorg op zich genomen voor een oudere vriend die, zowel fysiek als mentaal, grote problemen had. Hij heeft zich voor 100% ingezet en tot op de laatste dag met veel liefde voor deze oudere vriend gezorgd. En nadat hij overleden was heeft hij een baan gekregen in de zorg en daar werkt hij nu nog steeds met veel overgave en inzet. Hij is een graag geziene man die in alle bescheidenheid echt verschil maakt in mensenlevens. Nooit op de voorgrond maar altijd in de stilte, op de achtergrond en zonder dat anderen dat te horen krijgen. Doordat ik in het verleden best veel met hem gesproken heb over zijn werk weet ik bepaalde dingen en weet ik ook hoezeer hij met hart en ziel voor zijn cliënten zorgt. Geen grote praatjes, geen grote beloften die hij niet waarmaakt, een man van rust, trouw, inzet, respect en liefde.

Deze man zal nooit de schijnwerpers opzoeken maar wat hij doet is zo enorm kostbaar voor het koninkrijk van God en ik wil voor mijzelf spreken als ik zeg dat ik daar een heel groot voorbeeld aan kan nemen. En dit blogje van vandaag gaat er niet om mensen te vereren maar het gaat erom dat er teveel tegenwoordig draait om eigenbelang, eigen gewin, eigen eer, zowel in de wereld als ook in de christelijke wereld en dan wil ik vandaag de schijnwerper richten, niet op de persoon want ik noem geen namen, maar wel op de daden van deze persoon. Daden die getuigen van echte, ware liefde.

Lieve vriend,

wat kan ik nog veel van jou leren,

jouw warme liefde maakt verschil

in de levens van veel mensen,

iets wat ik hier benoemen wil.

In alle stilte zijn jouw handen

zorgend om de ander heen,

spreken je daden van Gods liefde

en laat je de mensen niet alleen.

Jij doet veel meer dan “slechts je werk”

jouw ogen zien de stille pijn

jouw hart voelt wat de ander voelt

en jij kiest om dichtbij te zijn.

Een kostbaar mens, door God gebruikt

als een man die dienen wil,

onopgemerkt door mensenogen

doe jij je werk, trouw en stil.

Maar als die dag is aangebroken

dat we voor Gods troon mogen staan

dan klinkt Zijn stem voor jou vol liefde:

Mijn zoon, je hebt het goed gedaan!

I Cor. 13: Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak, maar had de liefde niet, ik ware schallend koper of een rinkelende cimbaal. Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette, maar ik had de liefde niet, ik ware niets. Al ware het, dat ik al wat ik heb tot spijs uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam gaf om te worden verbrand, maar had de liefde niet, het baatte mij niets. De liefde is lankmoedig, de liefde is goedertieren, zij is niet afgunstig, de liefde praalt niet, zij is niet opgeblazen, zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. Zij I cor. 13is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid. Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij. De liefde vergaat nimmermeer; maar profetieën, zij zullen afgedaan hebben; tongen, zij zullen verstommen; kennis, zij zal afgedaan hebben. Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren. Doch, als het volmaakte komt, zal het onvolkomene afgedaan hebben. Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, voelde ik als een kind, overlegde ik als een kind. Nu ik een man ben geworden, heb ik afgelegd wat kinderlijk was. Want nu zien wij nog door een spiegel, in raadselen, doch straks van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik onvolkomen, maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben. Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.
.
facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Hoe weet je dat nou…

vraagtekens

Hoe kun je nou weten of de weg die je gaat Gods weg is? Of de dingen waar je voor kiest Zijn keuzes voor jou zijn? Of de plannen die je maakt overeenkomen met de Zijne voor jouw leven? Niet! Dat zijn dingen die we nooit helemaal met zekerheid zullen weten, tot het moment dat we bij Hem zullen komen. Maar is het niet belangrijk dan om juist Zijn plannen te volgen? Zijn weg te bewandelen? Jawel, heel belangrijk en soms weet je het bijna zeker, dan voelt het goed, dan merk je de zegen van God op wat je doet. Maar is zegen dan altijd een teken dat je goed zit? Nee, ook al niet. Zegen is een geschenk van God en dikwijls ook wel als gevolg van de keuzes die wij maken maar het is niet per definitie een beloning die je de zekerheid geeft dat je het allemaal zo goed doet. Zucht… maar wat dan?

Weet je, we hebben vaak onze eigen interpretatie van dingen, onze eigen invulling van zaken en zovele mensen als er zijn zovele visies zijn er ook. Wie heeft gelijk? Ach, niemand heeft echt voor 100% gelijk. Het is belangrijk om wat dat betreft de bijbel als leidraad te nemen en daarin te lezen wie God is, wat Zijn gedachten zijn, Zijn richtlijnen voor ons leven en daarnaar te leven. En boven alles is het belangrijk om een persoonlijke relatie met de Here God te hebben, dingen met Hem te delen, met Hem te spreken en naar Hem te luisteren. Voor vandaag wil ik eindigen met een heel mooi gedeelte uit de Psalmen dat ik net las en waar het nog eens zo duidelijk wordt beschreven:

Psalm 19:8-15 (het Boek)

De wet van de Here
is volmaakt en goed,
zij verandert ons leven.
De woorden van de Here
zijn altijd betrouwbaar,
zij geven wijsheid aan de onwetende.
Het bevel van de Here
is een vreugde voor ons hart.
Het gebod van de Here
is zuiver en geeft ons een duidelijk inzicht.
Het ontzag voor de Here
is rein en blijft altijd bestaan.
De voorschriften van de Here
bevatten louter waarheid,
zij zijn altijd rechtvaardig.
Zij zijn veel kostbaarder dan goud
en zoeter dan de zuiverste honing,
vers uit de raat.
De knecht van God
neemt ze ernstig en leert ervan,
het houden ervan
levert de rijkste beloning op.
God, vergeef mij
ook mijn onbewuste zonden,
want wie kent al zijn fouten?
Ik ben uw dienaar, Here.
Bewaar mij voor overmoedigheid.
Geef dat die geen kans krijgt in mijn leven.
Dan kan ik pas echt naar uw wil leven
en zal ik niet zondigen.
Ik bid U, Here,
dat alles wat ik zeg met mijn mond
en denk in mijn hart,
naar uw wil mag zijn.
Here, U bent mijn rots en mijn bevrijder.

breaking free

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Te wonen in hun nacht…

Ons nieuwe plekje

Ons nieuwe plekje

En daar zitten we dan, Simon en ik, op ons nieuwe plekje. De verhuizing zelf is vlekkeloos verlopen. Op maandag konden we de verhuisdozen en de aanhanger halen bij de woningbouwvereniging en ‘s avonds is iedereen, na zijn/haar werk, meteen gekomen om te helpen. Mijn (schoon)kinderen, mijn broer en gezin, en een vriendin van mijn jongste dochter. En wat hébben ze ontzettend hard gewerkt met z’n allen. In 1 avond was alles over behalve 1 kledingkast die nog uit elkaar gehaald moest worden. Overal werd gewerkt en gesjouwd en alles kwam keurig op zijn nieuwe plekje. De andere morgen was mijn oudste dochter alweer vroeg hier om dozen uit te pakken en kasten in te ruimen terwijl ikzelf in het oude huis was omdat daar de inspecteur zou komen kijken. Mijn jongste dochter was ook opnieuw van de partij en mijn dochter uit ‘s-Gravendeel kwam ook al heel vroeg deze kant op en met z’n drieën hebben ze alles klaar gekregen. Alle dozen leeg, alle grofvuil weg, het oude huis zo goed als leeg, echt geweldig! En woensdagmorgen kwam mijn oudste dochter hier met een grote boormachine en heeft alles opgehangen en zat ik er al helemaal netjes bij. Wat een zegeningen allemaal!! Ik ben zó dankbaar voor alles!!

Op het moment dat ik dit zit te schrijven staat de deur naar mijn balkon lekker open, ligt Simon daar heerlijk op het kunstmatige gazonnetje en heb ik op de achtergrond mooie rustige muziek aangezet. De rust die hier heerst, de vriendelijkheid van de mensen die ik al ontmoet heb, de sfeer in het hele complex en de sfeer in deze omgeving is heerlijk. Ik woon nu in een dorp op een steenworp afstand van Middelburg en Vlissingen, precies ertussenin. Hier heb je borden langs de weg bij boeren die hun groente en fruit verkopen, een kwekerij, maar ook een lekkere bakker, supermarkt, en nog meer winkels rondom de kerk. Zelfs een doe het zelf zaak :-)

Ach, ik kan alleen maar danken voor zoveel zegeningen en dat doe ik dan ook!!

Tegelijkertijd hoor ik de afgelopen dagen ook over de aanslagen, over 2 vermoorde meisjes en dan huilt mijn hart. Mijn oudste kleindochter is 12 en gaat na de zomer naar de middelbare school. In wat voor wereld groeien onze kinderen op, in wat voor wereld zijn we zelf terecht gekomen? En dan realiseer ik me weer eens te meer hoe belangrijk onze taak, als Gods kinderen, is en hoe nodig het is dat wij ten eerste bidden voor een wereld in nood, maar ten tweede ook de boodschap van hoop, redding en liefde doorgeven aan de mensen om ons heen…

De bijbel leert ons dat wij moeten doen wat onze hand vindt om te doen en soms bestaat dat er alleen uit dat onze ene hand de andere vindt en dat we deze samenvouwen in een gebed dat rechtstreeks vanuit ons hart wordt opgezonden naar die Vader, die met diepe ontferming bewogen is over ieder mensenkind.

Als ik mijn ogen sluit oh Heer

dan voel ik hoe mijn tranen

zich glijdend langs mijn wangen

hun eigen wegen banen.

Aan de ene kant is dankbaarheid

voor al Uw zegeningen,

maar aan de andere kant een groot verdriet

om al die boze dingen.

Heer deze wereld is in nood

en wij kunnen niet helpen,

we voelen ons vaak machteloos

niet in staat het leed te stelpen.

Maar wij mogen in erbarmen

onze handen vouwen,

we mogen spreken uit ons hart

en op Uw liefde bouwen.

Dan bid ik U Heer om Uw troost

voor elk gebroken leven,

voor harten die rondom hen staan

en stille liefde geven.

Waar niemand echt kan helpen,

geen woord de pijn verzacht,

bent U als enige in staat

te wonen in hun nacht.

Tastbaar dichtbij, voelbaar aanwezig,

zonder een stem of woord,

maar ik weet dat juist dan het hart

Uw trouwe liefde “hoort”.

kaarsje

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail