Willekeurige bemoediging
  • Apart gezet.
    Eén van de dingen die me altijd bijgebleven zijn dat is iets dat God me ooit liet zien. Het is …
Recente reacties
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

Even een mededeling.

Op dit moment zijn er even geen dagelijkse overdenkingen. In verband met een crisissituatie omtrent de gezondheid van mijn moeder heb ik er even de tijd niet voor om te schrijven. Wanneer het weer mogelijk is laat ik van me horen. Tot dan wens ik een ieder Gods zegen toe en mocht u dat kunnen of willen dan is gebed voor mijn moeder heel erg fijn!

liefs,

Ingrid.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Leeg…

Iedere dag opnieuw begin ik hier met een lege pagina. Soms heb ik al een idee van wat ik er zal gaan schrijven, soms heb ik totaal géén idee wat ik erop zou moeten zetten. Dat is altijd weer verschillend, maar toch komt er iedere dag weer iets op die blanco pagina te staan. De ene keer wat meer dan de andere keer.

Ik moest er zo aan denken dat we bij de Here God óók iedere dag met een blanco pagina mogen beginnen. Helemaal leeg ligt de dag nog voor ons, nog niets is er op de bladzijde van vandaag geschreven. Ik begin er altijd mee om Hem te danken, Hem de lof en eer van mijn hart te brengen, en vaak ben ik ook gewoon alleen maar stil, en dan geef ik Hem de ruimte om tot mijn hart te spreken en dan komen er op dat moment, of soms ook wat later op de dag, zo allerlei gedachten die ik laat bezinken in mijn hart. Goede gedachten, fijne gedachten, maar ook wel gedachten die mij erbij bepalen mijn leven eens onder de loep te nemen en bepaalde zaken aan te pakken.

Om even een voorbeeld te geven:

Enkele weken terug was ik zo bezig om de Here groot te maken en ik had mijn stille tijd gehad en ik ging onder de douche, maar ook daar was ik nog bezig om Hem groot te maken, en de Here legde me een lied in het hart, een lied uit opwekking dat begint met de woorden “we zijn hier bij elkaar om de Koning te ontmoeten”. En terwijl die woorden in mijn gedachten kwamen, kwam er ook tegelijk het besef dat “het ontmoeten van de Koning” iets is dat ik altijd zie als komend van buitenaf. Bijvoorbeeld: ik ga naar de dienst en ik verwacht dan om Hem dáár te ontmoeten, een gebeurtenis die buiten mij omgaat. En terwijl ik daar stond te douchen, maakte de Here me duidelijk dat het anders is, dat het de bedoeling is dat wij de Koning in elkaar zullen ontmoeten. Wij mogen Zijn grootheid en Zijn liefde, dóór ons leven heen, aan elkaar tonen. Ik mag, door mijn handel en wandel Hem laten zien aan een ieder die ik ontmoet in de samenkomst. Maar niet alleen daar, óók in mijn ontmoetingen die ik gewoon door de dag heen heb met alle mensen die op mijn pad komen.

Dat zijn dan van die mooie dingen die je zo kunnen bemoedigen maar die je er ook toe aanzetten om gewoon eens goed naar jezelf te kijken. Bijzonder hè?

Een nieuwe dag, een leeg blank vel
geen letter nog geschreven,
Ik leg het neer bij Vader God
dit stukje van mijn leven.
stil luister ik naar wat Hij zegt
en in mijn hart laat ik ’t bezinken,
maar nog lang na ’t samenzijn
hoor ik in mij, ieder woord weerklinken..

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

De jacht van de tijd…

Ik word de afgelopen tijd zo bepaald bij het feit dat er maar zo bitter weinig echte bewogenheid, echte ontferming en fijngevoeligheid is juist ook onder de kinderen van God. We leven in zo’n jachtige tijd en we hebben haast, tijd om eens even bij de nood of het verdriet van een ander stil te staan hebben we vaak niet. Ik zie het gebeuren dat de één aan de ander vraagt hoe het gaat, en dat er niet eens geluisterd wordt naar het antwoord en er tamelijk afwezig gezegd word: “fijn” terwijl de ander net een stukje nood probeert te delen. Ik zie twee mensen, de één vertelt over haar probleem en de ander staat erbij, kijkt om zich heen, groet deze of gene en luistert totáál niet naar wat er wordt gezegd. Droevig vind ik dat, het is een ernstig gemis. Populair gezegd “een gat in de markt”. Iets waar wel dégelijk grote behoefte aan is.

Gelukkig is de Here God zo heel anders, Hij vergeet niemand en Hij zal Zijn liefdevolle hand uitstrekken in een uitnodigend gebaar, “pak hem maar, Ik houd je wel vast”. Maar Hij wil ook mensen gebruiken om andere mensen te bemoedigen en te zegenen, Hij wil óns gebruiken in Zijn dienst om mensen te bereiken met Zijn liefde.

Een geopend hart, een hart dat luistert, een hart dat “hoort”, een hart dat luistert naar de mensen om mij heen en dat hoort wat ze mij vertellen, maar bovenal toch ook een hart dat luistert naar de stem van de Here God en Hem hoort. Dát is wat ik wil hebben, zo’n hart te bezitten is mijn verlangen.

Een stukje warme liefde
een stuk bewogenheid,
daaraan ontbreekt het zo
in de jacht van deze tijd.
Ik hef mijn hart naar God op
en luister dan heel stil,
zodat ik echt mag “horen”
wat Hij mij zeggen wil.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Fijne dag!

67930389-EDD7-43C5-9148-937E8883C325-3888-00000808698E373F_tmp

Psalm 20 : De Here antwoorde u ten dage der benauwdheid, de naam van Jakobs God make u onaantastbaar; Hij zende u hulp uit het heiligdom en ondersteune u uit Sion. Hij gedenke al uw offers, en uw brandoffers achte Hij welgevallig. Hij geve u naar uw hart, en doe al uw plannen in vervulling gaan. Wij willen juichen over uw overwinning, en in de naam van onze God de vaandels opsteken; de Here vervulle al uw begeerten. Nu weet ik, dat de Here Zijn gezalfde de overwinning geeft, Hij antwoordt hem uit zijn heilige hemel met de machtige heilsdaden zijner rechterhand. Deze beroemen zich op wagens en genen op paarden, maar wij roemen in de naam van de Here, onze God. Zij zinken neder en vallen, maar wij richten ons op en houden stand. O Here, schenk de koning de overwinning, Hij antwoorde ons ten dage dat wij roepen.

Een mooie Psalm van David. Boven deze Psalm staat: Bede om overwinning voor de koning. En als je één Psalm verder gaat dan staat daar boven: Danklied na de overwinning. In die Psalm dankt David God voor Zijn hulp en uitredding. Maar deze Psalm, is weer zo’n mooie combinatie van gebed én de zekerheid van de uitredding. (die God dus ook daadwerkelijk gaf, getuige Psalm 21.) Het verlangen dat de Here zal antwoorden op het moment dat men roept én tevens de zékerheid dát Hij dat ook zal doen, want dan zegt David: Wij willen juichen over uw overwinning en in de naam van God de vaandels opsteken. Bij voorbaat al kunnen juichen omdat je wéét dat God zal horen, kunnen wij dat ook? Soms best wel moeilijk hè? Maar ik denk dat wij voor deze dag, deze Psalm voor onszelf mogen nemen en dat ook wij mogen juichen omdat we weten dat de Here naar ons luistert. Dat Hij óók ons zal antwoorden op het moment dat wij het uitroepen naar Hem.

Ook wij verwachten het niet van onszelf, niet van andere mensen of dingen, ook wij mogen roemen in de naam van onze God. We mogen ons oprichten en de overwinning in en over ons leven proclameren. Ook al zien we het nog niet, tóch mogen we erop vertrouwen dat de Here hoort. Onze kracht ligt in de aanbidding, want dát was wat David hier deed, God aanbidden. Hem eren en Zijn grote daden in herinnering brengen, waardoor er een dankbaarheid en blijdschap in ons hart komt. Zoals een lied het ook wel zegt: De vreugde des Heren is mijn kracht. Kracht die ons hart binnenkomt als wij onze blik op Hem richten en daadwerkelijk gaan “zien” hóé groot onze God is. Een prachtig en krachtig gebed van David dat we deze dag ook voor onszelf mogen meenemen! Ik wens een ieder een mooie en gezegende dag!

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Dat stralende koppie.

Rom.6:1-4: Wat zullen wij dan zeggen? Mogen wij bij de zonde blijven, opdat de genade toeneme? Volstrekt niet! Immers, hoe zullen wij, die der zonde gestorven zijn, daarin nog leven? Of weet gij niet, dat wij allen, die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen.

Vandaag is mijn jongste dochter alweer 29 jaar geworden. Wat vliegt de tijd toch hè? Ik dacht er zo aan terug dat ze op een dag te kennen had gegeven dat ze heel graag gedoopt wilde worden. Er was echter een probleem, ze was pas 7 jaar oud! Toch was ze zich wel heel bewust van het feit dat de Here Jezus in haar hartje woonde, en ze vertelde altijd dat ze het állermeeste van de Here Jezus hield. Maar ja, dopen is best een stap die je toch wel heel bewust moet zetten en kan een kind van 7 dat? Wel, de voorganger en de oudste hebben destijds met haar gesproken en haar gevraagd waarom ze dan toch zo graag gedoopt wilde worden, want ze was er heel stellig in. Het antwoord dat ze gaf was heel eenvoudig, maar ook heel mooi, ze wilde zo graag dat al haar zonden afgewassen zouden worden en dat ze helemaal schoon weer verder mocht gaan met de Here Jezus. Ze had het dus wel degelijk goed begrepen en er is toen besloten dat ze zich mocht laten dopen, iets wat ze zó intens heeft meegemaakt, ik heb nog de foto’s van haar stralende natte koppie toen ze weer boven water kwam.

Ja, ze had het begrepen, mijn meisje en tot op de dag van vandaag is ze heel intens bezig met de dingen van God. Ze wil niets liever dan zich dienstbaar maken voor Hem en voor andere mensen. Momenteel doet ze een pastorale studie en ik ben trots op haar dat ze, ondanks de tegenslagen die ze meemaakt, toch zo’n groot verlangen heeft de Here te dienen.

Weet je, juist op de momenten dat er dingen niet goed gaan in ons leven komt het er op aan waar wij voor kiezen. Gaan we met alle noden en zorgen naar de Here God of kiezen we ervoor onszelf te laten gaan en te  verdrinken in zelfbeklag of zelfmedelijden. Stropen we onze mouwen op om óndanks de tegenstand toch vol te houden óf haken we af en gaan we God verwijten maken. Keuzes die we zelf kunnen en moeten maken, elke dag opnieuw.

Bij Hem mogen we onze zorgen en noden neerleggen, Hij wil ons elke dag opnieuw de kracht geven die we nodig hebben, bij Hem kunnen we rust vinden, Hij wil ons leiden in alle dingen en Hij faalt nooit! En ook vandaag mogen we bij Hem komen, niet alleen met onze noden maar zeer zeker ook met onze liefde en dankbaarheid! Hij is het meer dan waard!

 

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Is dat nog voor vandaag?

time to payIk heb het er met mijn lieve vriend uit Hellendoorn weleens vaker over gehad dat de Here God niet verandert, en aan de ene kant zijn we daar dan heel erg blij mee, want dat betekent dat alle beloften die in de bijbel staan óók niet veranderen. En het maakt ons in principe niks uit of ze nou in het oude- of in het nieuwe- testament staan, een belofte is een belofte toch? Maar als het gaat over de régels van God en ook met name de ge- en ver-boden, dan wordt dat wel een tikje anders. Dán ineens vragen we ons af of deze nog wel gélden voor vandaag. Dán ineens denken we dat deze niet meer zo belangrijk zijn wánt, tenslotte is de Here Jezus gekomen om de wet te vervullen en leven we nu onder de genade… jippie!!! Maar is dat nou eigenlijk wel zo simpel als ik het hier schrijf? Nee! De Here Jezus hééft de wet vervuld, Hij is voor onze zonden en vooral mét onze zonden, aan het kruis gegaan. Hij heeft de prijs betaald, de straf gedragen voor ons, jawel dat is genade! Maar dit is voor ons geen vrijbrief, geen ontheffing van alle regels die de Here God ooit heeft opgesteld. Deze gelden nog precies hetzelfde alsook toen, alleen hebben wij nu de mogelijkheid om, áls we weer eens falen of tekortschieten, gebruik te mogen maken van die genade en dan mogen we onszelf opnieuw laten reinigen en heiligen door het bloed van de Here Jezus. En dát is een groot goed!

Nou had iemand een vraag, nl. óf je een belofte, die je God gedaan had, en waar je eigenlijk een beetje spijt van had, ook terug kon nemen. En in eerste instantie was het mijn gedachte dat er met de Here God best te praten valt, en dat Hij het best zou begrijpen als je eerlijk en open zou vertellen waarom je je belofte terug zou willen nemen. Maar toch was dat eigenlijk geen bevredigende gedachte en ik ben erover gaan denken en bidden en kwam tot de volgende conclusie:  We doen zo vaak beloften, weet je dan zeggen we: oh Heer, ik wil dit of dat niet meer doen of ik zal zus of zo… en zo dikwijls schieten we tekort en falen hierin om ons aan die beloften te houden, en dan maken we dus gebruik van de genade. Maar diep vanbinnen voelt dat niet goed. En het punt waar het om draait is, dat wij Hem vrijwillig beloften doen. Het gaat Hem niet eens om datgene wat wij Hem beloofd hebben, het gaat Hem er meer om, dat wij Hem onze trouw en betrouwbaarheid tonen. We hebben Hem dingen beloofd die Hij niet van ons gevraagd heeft, uit eigen vrije wil hebben wij een verlangen van ons hart in een belofte naar Hem toe uitgesproken. We hebben als het ware een verbond met de Here God gesloten. En Hijzelf is absolúút betrouwbaar en zal áltijd Zijn beloften aan ons vervullen, maar Hij verwacht hetzelfde van ons. En toen las ik twee gedeelten die met elkaar in verband staan, het ene is Deut.23:21-23 :Wanneer gij de Here, uw God , een gelofte doet, zult gij er niet mee talmen haar in te lossen, want de Here, uw God, zou ze toch van u eisen en dan zoudt gij u bezondigen. Maar, wanneer gij u onthoudt van het doen van een gelofte, bezondigt gij u niet. Wat over uw lippen gegaan is, moet gij stipt volbrengen; gij hebt immers de Here, uw God, volkomen vrijwillig een gelofte gedaan, die gij hebt uitgesproken met eigen mond.

En in Prediker wordt ditzelfde stukje aangehaald, maar dan staat er in Pred.5:5Geef uw mond geen gelegenheid om u te doen zondigen, en zeg niet in tegenwoordigheid van de Godsgezant, dat het een vergissing was; waarom zou God vertoornd worden over uw woorden en het werk uwer handen verderven?

Mijzelf spreekt dit wel heel erg aan, het is best wel duidelijjk hè? En toen ik er zo mee bezig was en al doende ook voor mijzelf om vergeving bad, omdat ikzelf óók beloften heb gedaan die ik min of meer versloft heb,  kwam er ook nog een ander woord in mijn gedachten en dat is de overbekende Psalm 50:14-15 : Offer Gode lof en betaal de Allerhoogste uw geloften; roep Mij aan ten dage der benauwdheid, Ik zal u redden en gij zult Mij eren. Woorden waarvan Asaf (de schrijver van deze Psalm) zegt, dat ze door de Here God zelf tot de mensen worden gesproken, en dit woord is eigenlijk een voorwaarde waaraan een prachtige belofte verbonden is en waar ik nog nooit zó bewust bij bepaald ben als nu.

Een mooie tekst en daaraan verbonden een mooie belofte. Maar vers 14 is hier toch wel het sleutelvers en dát werd me nu duidelijker dan ooit. “Betaal de Allerhoogste uw geloften”.

Wat denk je, zou dit nog gelden vandaag…?

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Als het nacht lijkt…

Een poosje terug was het nog behoorlijk donker toen ik opstond. De dagen ervoor was het al een stuk lichter om dezelfde tijd. Waarschijnlijk was het zo donker omdat het bewolkt was en regende. Ik verbaasde me eigenlijk, ik dacht eerst namelijk dat het waarschijnlijk nog wel lekker vroeg zou zijn en ik nog eventjes verder zou mogen slapen, maar niets was minder waar, mijn wekker stond een kwartiertje later, dus ik ben er maar gelijk uitgegaan.  Je verwacht de dag en wordt wakker in nachtelijk duister.

Zo kan het in onze persoonlijke levens ook weleens zijn, het zou dag moeten zijn maar de omstandigheden maken dat het nacht lijkt. Wat is het dan heerlijk dat we kinderen van de Allerhoogste God mogen zijn. Bij Hem is altijd hoop, altijd uitkomst en uitredding. We hoeven ons nooit hopeloos te voelen, er is altijd hoop!

Psalm 42:6: Wat buigt gij u neder, o mijn ziel, en zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven, mijn Verlosser en mijn God!

Wanneer jouw ziel zich nederbuigt,
hef dan je hoofd naar boven,
naar de Vader die jou altijd ziet,
eens zul je Hem weer loven.

Geen hopeloosheid zal er zijn,
geen duisternis of nacht,
Hij schenkt je hoop en nieuwe moed
en Zijn liefde geeft jou kracht.

De dag gloort door het duister heen,
en het donker moet verdwijnen
daar waar het Goddelijke licht
jouw leven zal beschijnen.

Houd goede moed, houd Hem maar vast,
Hij zal je veilig leiden,
langs hoogten, diepten, overal
zal Hij je begeleiden.

Je hoeft het niet alleen te doen,
de Heer is aan je zij,
Hij zegt: breng alles wat je drukt,
kom, geef het maar aan Mij!

 Psalm 55:23: Werp uw bekommernis op de HERE, Hij zal voor u zorgen; Hij zal nimmermeer toelaten, dat de rechtvaardige wankelt.

I Petr.5:7: Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u.

                   

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Nog een telefoontje gehad?

Toen er nog geen mobiele telefoons waren, kon je alleen bereikt worden als je thuis was, of op je werk, in ieder geval moest je bij een telefoontoestel in de buurt zijn. Je kon niet zomaar overal bellen of gebeld worden. Voor mij werkte “het geloof” vroeger óók met dat principe. Het contact met de Here God, had je alleen op zondag, in de kerk of de samenkomst. Daar bad men samen en je hoorde verhalen en lessen uit de bijbel, best interessant, maar alleen voor de zondag. En echt persóónlijk contact met de Here had ik toen niet. Ik luisterde naar wat er over Hem gezegd werd, ik luisterde naar gebeden van andere mensen, want zélf hardop bidden?? No way!

Nu is dat anders, nu is het zo dat ik elke dag met Hem in contact ben, dat ik over alle dingen met Hem van gedachten wissel, dat het  eigenlijk een goede gewoonte is geworden om met de Here God in gesprek te zijn. En weet je wat zo mooi is, ik heb een “geestelijk mobieltje” ik ben áltijd en óveral te bereiken. Als de Here mij iets wil vertellen of laten zien, dan kan dat, ik ben in staat om Hem te horen, maar ook als ik Hém iets te melden heb, of ik heb Zijn hulp nodig, dan kan ik Hém zonder moeite meteen bereiken. Mooi is dat. En het maakt echt niet uit hoor, of je in de auto zit, of je loopt door een winkel, of je bent bij iemand op visite, overal kan de Here met je spreken en je op dingen attent maken, en dat is alleen maar fijn.

Vroeger heb ik geleerd dat het “telefoonnummer” van de Here was: Psalm 50:15: Roep Mij aan ten dage der benauwdheid, Ik zal u redden en gij zult Mij eren… Dat vind ik op zich wel een mooie tekst, en zéker een ware tekst, alleen vind ik het wel verdrietig dat wanneer je deze tekst alleen op deze manier gebruikt het er dan op neerkomt dat het om óns voordeel gaat. Zo van, als ik het moeilijk heb, dán zal ik maar eens tot de Here roepen.

Ik heb ooit eens een soort van mijn eigen “Psalm” gemaakt, een lied waarvan ik een klein stukje hier wil opschrijven:

Aan Uw voeten dier’bre Heer
kniel ik vol aanbidding neer,
en ik breng U al de liefde van mijn hart.
Ik heb U lief, U die mij kent,
omdat U mijn Vader bent
en elke dag met U is een hele nieuwe start.

Ik heb geen woorden genoeg om U te danken,
ik kan alleen maar zeggen: Groot bent U Heer.
Mijn hart is vol van liefde, vol van vreugdeklanken,
want U bent álles voor mij, voor U is alle eer.

Zomaar eens, zónder directe aanleiding, je liefde en je aanbidding neerleggen bij Hem, hóé blij zal Hij dáárvan worden? Laat er geen storing op de lijn komen maar houd hem te allen tijde open. En mócht je nu merken dat je bijv. een hele poos al geen “telefoontje” hebt gehad, dan zou ik zéker eens nagaan of er iets mis is. Oh ja, je “beltegoed” raakt nooit op, dus dáár kan het niet aan liggen.

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Elke morgen weer.

Wat is het heerlijk om te weten
hoe lief mijn Vader mij toch heeft,
hoe Hij áltijd met mij meedenkt
en mij Zijn wijsheid steeds weer geeft.

Wat zou ik zonder Hem ooit moeten
hoe eenzaam zou ik hier dan staan,
als ik niet elke morgen weer
met Hem mijn dag mag binnengaan.

Soms is het zomaar een kleine gedachte aan iets wat er in mijn leven gebeurd is, soms is het een vogeltje dat zo heerlijk zit te zingen, soms is het één van de kinderen of kleinkinderen waar ik mee spreek. Allemaal op zich kleine dingen maar ze kunnen me zo’n dankbaar gevoel geven. En aan de andere kant zijn er, zowel in mijn leven alsook in ieder anders leven, de moeilijke of verdrietige dingen die we allemaal wel kennen. Maar in beide omstandigheden is er de wetenschap dat de Here God erbij is, dat hij met ons mee lacht en ook mee huilt, dat Hij met ons meedenkt, meeleeft en dat Hij er werkelijk altijd is, geen enkele seconde laat Hij ons alleen…

Weet je, dat is iets dat zó diep gaat en zo’n warm gevoel van liefde naar boven brengt. Wat een voorrecht om een kind te mogen zijn van die Hemelse Vader.

Ik wens een ieder deze dag toe dat je Zijn nabijheid mag ervaren, dat je Zijn liefde en Zijn warmte mag voelen en dat je dat ene mag vasthouden, Hij is er elke seconde van deze dag, bij alles wat je doet en meemaakt, Hij laat jou, Hij laat ons, nooit alleen!!

 

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail

Te eng?

Psalm 132:3-5 : Voorwaar, ik zal de tent mijner woning niet binnengaan, noch de sponde mijner legerstede beklimmen, voorwaar, ik zal aan mijn ogen geen slaap gunnen, noch sluimering aan mijn oogleden, totdat ik voor de Here een plaats gevonden heb, een woning voor de Machtige Jakobs.

De woorden in deze Psalm houden een gelofte in die David aan de Here God had gedaan, hij wilde voor de Here een tempel bouwen, een huis waar de ark van God een plaats zou krijgen.

Maar deze wens mag ook voor vandaag ónze wens zijn. David spreekt erover dat hij geen rust zal nemen, er staat dat hij zijn bed niet zal beklimmen, met andere woorden, hij wil zelfs niet in de verleiding komen om éventjes te gaan liggen en dan toch in slaap te vallen. Hij wil maar één ding, en dat is een tempel bouwen voor de allerhoogste God. Het is belangrijk om plaats te máken voor de Here God, plaats in ons léven te maken. God wil op de troon van ons leven zitten, Hij wil de eerste plaats innemen, Hij wil bewegen in ons hart in ons leven in onze familie in onze gemeente, maar daarvoor heeft Hij ruimte nodig. Aan ons de taak om die ruimte te maken, om alle ruimte in ons, beschikbaar te stellen aan Hem.

Een tempel is een huis, helemaal van God alleen. Een woonplaats onder de mensen. Het is een huis gebouwd door mensenhanden. Zo’n tempel, maar dan in geestelijke zin, mogen wij voor de Here God bereiden. Een tempel gebouwd met (onze) mensenhanden, geheiligd en gereinigd van alle puinhoop en rommel, een plaats helemaal voor God alleen, waar Hij álle ruimte krijgt om Zijn werk te doen, ruimte  om in ons hart en in ons leven te bewegen. Wij willen de Here God toch niet in een klein hokje plaatsen waar Hij niet kan bewegen? Een God alleen voor de zondag, of alleen als we in de problemen zitten, of alleen.. noem maar op. God is er voor elk moment van iedere dag, Hij wil in ons, door ons, aan ons en mét ons werken, geven wij Hem in ons hart, in ons leven, die ruimte?

Paulus schrijft in één van zijn brieven aan de Korinthiërs dat zijn hart wijd openstaat voor hen, maar dan zegt hij vervolgens: II Kor.6-12 : Bij ons (Paulus en Timoteüs) vindt gij niet te weinig ruimte, maar in uw binnenste is het te eng. En dan spreekt hij erover dat ze zichzelf moeten afscheiden van hun foute praktijken, dat ze zichzelf moeten reinigen van “alle bezoedelingen des vlezes en des geestes”.
Ruimte maken, een tempel bouwen voor onze God!


Een tempel, rein en heilig
een woning mooi en schoon,
een plek om in te wonen
voor Vader, Geest en Zoon.
Ik wil die tempel bouwen
een stukje iedere dag,
zodat er binnenin mij
genoeg ruimte komen mag.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail