Wij vieren Kerstfeest en we spreken dan over de geboorte van
de Here Jezus.
En dat klinkt dan toch vaak heel vanzelfsprekend, alsof het allemaal
zomaar vanzelf ging.
Maar wij kunnen niet eens beginnen om ons voor te stellen hoe verschrikkelijk het moet zijn geweest.
Wat een pijn, wat een verdriet, want God de Vader, moest Jezus, Zijn geliefd kind laten gaan.
Niet zomaar voor één dag of één week, nee, voor 33 jaar.
Wat een lange tijd!
Bovendien wist de Here God hoe moeilijk het zou worden en Hij wist ook dat er een moment zou komen dat Hij zelfs Zijn eigen Zoon moest verlaten.
Wat een vreselijk vooruitzicht, maar beiden wisten ze hoe nodig het was.
Want éénmaal was er, door de zonde, scheiding gekomen tussen
de Here God en de mensen en nu kwam de Here Jezus naar de aarde
om daar de zonde van de mensen op Zich te nemen.
Hij droeg vrijwillig de straf die wij verdiend hadden.......... wat een grote
liefde.
Hij heeft de weg tussen ons en onze hemelse Vader vrijgemaakt,
door Zijn offer heeft Hij het kontakt tussen de Here God en ons volledig
hersteld.
Daar kun je toch alleen maar blij van worden, van zo'n oneindig grote liefde?
gedicht