Willekeurige bemoediging
  • Broerblogje.
    Mijn oudste broer, hij is 13 maanden jonger dan ik, woont en werkt in Brazilië. Hij en zijn vrouw zijn …
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

Sorry… vlieg…

Ja!! Snel!! Als een haas … eh, nou ja, als een bejaarde haas, ijl ik naar mijn berghok om mijn vernietigingswapen te halen. Mijn elektrische vliegenmepper. Al diverse keren heb ik het ding tevoorschijn gehaald de afgelopen dagen en telkens was ik te laat, kreeg ik dat mormel niet te pakken. Hij was veel te snel en ging nergens eens even lekker zitten. Heel irritant als je zo’n dikke (want dat was hij) bromvlieg langs je heen hoort zoemen en je krijgt hem maar niet te pakken. Maar nu vanmorgen zat hij tegen de horrendeur aan, blijkbaar vermoeid, en kon ik hem heel gemakkelijk eh, roosteren. Sorry vlieg! Oeps en dat op dierendag…

Terwijl ik met de dode vlieg op het racket wegloop om hem weg te gooien moet ik denken aan een Bijbeltekst, nl deze:

Wie de HERE verwachten, putten nieuwe kracht; zij varen op met vleugelen als arenden; zij lopen, maar worden niet moede; zij wandelen, maar worden niet mat. Jesaja 40:31

Zo’n vlieg hoort niet binnen in huis, het klimaat is helemaal niet goed voor zo’n beest en uiteindelijk raakt zo’n vlieg vermoeid en kan niet meer vluchten. Dan zie je dat hij sloom wordt en kun je hem doden. Wij, Gods kinderen, horen ook op sommige plaatsen niet thuis en lopen dan gevaar om “gedood” (geestelijk) te worden. De satan is constant op jacht, hij doet er alles aan om ons te pakken, ons te doden, ons geloof af te breken en ons kapot te maken. Daar kunnen we best moe van worden en misschien lukt het ons een tijd om hem uit handen te blijven, maar op een bepaald moment gaan we bij de pakken neerzitten en zijn we een gemakkelijke prooi voor de satan. Tenzij… ja tenzij we doen waartoe we geroepen zijn, namelijk om de goede strijd des geloofs te strijden en de wedloop te lopen zoals Paulus zegt in Hebr. 12:1-2: Daarom dan, laten ook wij, nu wij zulk een grote wolk van getuigen rondom ons hebben, afleggen alle last en de zonde, die ons zo licht in de weg staat, en met volharding de wedloop lopen, die vóór ons ligt. Laat ons oog daarbij (alleen) gericht zijn op Jezus, de leidsman en voleinder des geloofs, die, om de vreugde, welke vóór Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende, en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods. 

Paulus spreekt hier van het “afleggen” van last en zonde. Allemaal gewicht dat we meezeulen en dat ons vermoeit. Gewicht dat we heel bewust zelf moeten afleggen, dingen waar we heel bewust zelf afstand van moeten nemen. Iets dat ons strijd kost.

En dan zegt hij in 2 Tim. 4: 7: Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop voleindigd, ik heb het geloof behouden.

Ik wil vandaag eindigen met het eerste couplet en refrein van nr. 564 uit Opwekking. Een mooie tekst die eigenlijk geeft het weer hoe het voor ons mag/moet zijn in onze wandel hier op aarde.

Ik loop de wedloop die voor mij ligt
door een wolk van getuigen omgeven.
Met mijn ogen alleen op Jezus gericht,
in de wedloop van het leven.

Refrein:
Hij is mijn hoop, mijn kracht,
mijn zekerheid,
Hij wijst mij de weg die ik moet gaan.
Hij is mijn rots en geeft standvastigheid;
Jezus is het doel van mijn bestaan.

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail


1 + = 6