Willekeurige bemoediging
  • 26 januari 2007
    Het verhaal over het dochtertje van Jaïrus. Jaïrus kwam naar de Here Jezus toe en dan staat er: en hij (Jaïrus) …
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

God en God alleen!

Het was in de week voor Kerst. Ik ging de 3 dames van mijn oudste dochter van school halen. De jongste, Lynette van 5 komt altijd als eerste naar buiten en Sanne van 11 en Elise van 9 komen wat later. De kinderen zitten op een school waar ze altijd overblijven tussen de middag en steevast als ik ze kom halen haalt Lynette, zodra we in de auto zitten, met een verheerlijkt gezicht een boterham uit haar trommeltje die ze dan heel gezellig gaat opeten. Ze bewaart die boterham speciaal voor dat moment. Haar moeder heeft al eens gevraagd of ze dan toch niet een extra boterhammetje mee wil nemen maar nee, dat hoeft niet van de dame, 2 boterhammen is genoeg en 1 is er dan voor in de auto. Hahaha, heerlijk die meidjes. Ik stond daar dus te wachten en Sanne kwam me vertellen dat ze met een vriendinnetje mee ging en Elise ging, samen met Lynette, mee in de auto. We moesten nog even een boodschapje doen en in het winkelcentrum liepen we langs de bakker waarop Lynette (die net haar boterham op had) verlangend vroeg of ze een broodje mocht uitzoeken. Blijkbaar was ze nogal hongerig en die lekkere geuren zijn natuurlijk ook wel verlokkend.

Uiteindelijk hadden de meisjes alle twee gekozen voor een saucijzenbroodje en met de 2 broodjes in een doosje gingen we naar de auto waar Lynette meteen het doosje wilde openen om er aan te beginnen. Maar voor ze het doosje opendeed zei ze tegen Elise: “Ik ga mijn broodje nu opeten, ga jij hem ook opeten?” Elise knikte nee en zei dat zij hem tot thuis wilde bewaren waarop Lynette, lichtelijk geërgerd zei: “Oh ja, en dan ga je hem natuurlijk voor mijn neus opeten hè?” en meteen daarop besloot ze om dan met háár broodje ook maar te wachten tot thuis. Zo grappig die gesprekjes. Thuis hebben ze overigens beiden heerlijk gesmuld van hun broodje.

Pas enkele dagen later kwam dit voorval me weer in gedachten en toen moest ik daarbij denken aan een Bijbelgedeelte nl. I Kor. 13 en dan met name vers 11 waar staat: Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, voelde ik als een kind, overlegde ik als een kind. Nu ik een man ben geworden, heb ik afgelegd wat kinderlijk was. Als wij tot geloof komen zijn we als pasgeboren kinderen, we hebben de melkspijze nog nodig en bekijken alles, inclusief Gods woord, met de ogen van kinderen. Maar zoals het in de natuurlijke wereld gaat, zo is het ook geestelijk, uiteindelijk is het de bedoeling dat we groeien naar volwassenheid. Op een gegeven moment staat er ook dat we “zonen Gods” moeten worden. Volwassenen die een levende relatie onderhouden met hun Vader, met Hem spreken, overleggen, bij Hem om raad gaan en dat we niet steeds heen en weer geslingerd worden. Dán zegt die wat, en dan die, en tja, er zit overal wel iets in en dán gaan we die richting uit en dán weer ineens een andere kant omdat we menen dat hij of zij (of dit of dat boek) weleens gelijk kan hebben… Weet je, er zijn zóveel onstabiele christenen, mensen die nooit zijn uitgegroeid tot standvastige zonen Gods maar die telkens weer terugvallen in oude valkuilen, oude zonde, oude patronen, oude gewoonten, en dat komt omdat ze teveel raadgevers hebben en alles wat ze beginnen breekt ze bij de handen af! De Bijbel leert ons om de dingen te onderzoeken en het goede te behouden. We mogen best boeken lezen en naar anderen luisteren maar vóórdat we de zaken de ruimte geven om zich in ons (ons hart, onze gedachten) te nestelen is het zaak om alles te bespreken met de Here God die ons door Zijn Heilige Geest raad en wijsheid wil geven. Uiteindelijk is er maar 1 ware Raadgever en maar 1 waarachtig Boek en is het zó nodig, vooral in deze turbulente tijd (óók turbulent op geestelijk erf), om bij de basis te blijven. God en God alleen!

Er is zo’n prachtig lied met deze titel waarvan de eerste twee coupletjes als volgt zijn:

God en God alleen
Hij is de Bron van alles om ons heen
Elke kleur en elke vorm
De stilte en de storm
‘t Is God en God alleen

God en God alleen
Onthult ons alles dat verborgen scheen
En wat een mens ook denken kan
‘t Verandert nooit zijn plan
‘t Is God en God alleen…

De rest van dit mooie lied kun je hieronder horen en meelezen.

https://youtu.be/IC-dvfW3Uz8

 

 

 

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail
  • Jellien:

    Lieve Ingrid,

    Hartelijk dank weer voor deze prachtige mini-preek! Het is als geestelijk brood waarmee we de dag mogen beginnen. Gods rijke zegen toegewenst voor jou en je geliefden.

    Een hartelijke groet,
    Jellien


+ 9 = 16