Willekeurige bemoediging
  • Een stem uit de hemel.
    Wij hebben hier in Middelburg 2 bruggen die over het kanaal voeren, de ene is een draaibrug en de andere …
Recente reacties
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

6 april 2005

Gisteren heb ik iets geschreven over de ark van Noach, vandaag ga ik een klein stukje verder in de bijbel, na de zondvloed, nadat Noach en zijn zonen nakomelingen hadden voortgebracht, dan staat er dat de gehele aarde destijds, “één van taal en één van spraak” was. En op een bepaald moment komen zij in een vlakte waar zij dan besluiten om met elkaar een stad te gaan bouwen met een toren die tot in de hemel moet gaan reiken. Dan staat er dat de Here nederdaalde om naar de stad en de toren te gaan kijken en dan zegt Hij in Genesis 11:6 : Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn.

Dit zijn woorden die uit Gods mond komen………(even goed onthouden ) dan besluit God om daar een spraakverwarring te brengen, en dan kunnen de mensen elkaar niet meer verstaan, ze kunnen niet meer verder bouwen aan de stad en aan deze toren, “de toren van Babel”. Waarom deed God dat? Is het niet juist geweldig als mensen elkaar zo goed verstaan en met elkaar om kunnen gaan? Dan héb je een keer een groep mensen die goed met elkaar omgaan en dan brengt God daar verwarring……? Hoe zit dat?

De tijd waarin dit gebeurde was de tijd waar de scheiding tussen God en mensen, door de zondeval, was gekomen. En als het deze mensen zou lukken om tot in de hemel te bouwen, dan zou dat een probleem vormen voor God, netzogoed als Hij Adam en Eva uit het paradijs moest weren, zodat ze niet van de boom des levens zouden eten, zo moest Hij ook hier ervoor zorgen dat het voor de mensen ónmoge- lijk werd gemaakt om tot in Zijn Heiligdommen te komen. Want de zondige mens kón/en mocht, niet in direkt contact komen met God. En vandaar deze spraakverwarring.

Maar wat ik het geweldige van dit verhaal vind, is, dat God zélf zegt dat als mensen zó één zijn met elkaar “niets van wat zij denken te doen, onuitvoerbaar zal zijn”. Dus, álles is dan mogelijk, zélfs een toren tot in de hemel bouwen …………. Moet je eens over nadenken, tjonge, een toren tot in de hemel, met andere woorden, daar is de mogelijkheid om, in éénheid met elkaar regelrecht voor Gods aangezicht te komen, in Zijn Heiligdom. Maar het is wél een kwestie van “bouwen” met elkaar, in volkomen éénheid, dezelfde taal spreken.

Totdat wij allen de eenheid des geloofs en der volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus. Dan zijn wij niet meer onmondig, op en neder geslingerd onder invloed van allerlei wind van leer, door het valse spel der mensen in hun sluwheid, die tot dwaling verleidt, maar dan groeien wij, ons aan de waarheid houdende, in liefde in elk opzicht naar Hem toe, die het hoofd is, Christus. Ef. 4:13-15.

Een spreekwoord dat wij kennen luidt: “eendracht maakt macht”. Een leuze die door God ook erkent wordt en die wij ons ter harte mogen nemen, vaak is er zo’n verdeeldheid onder de kinderen Gods, de kracht van God ontbreekt vaak, veel woorden, weinig kracht. Wij allen hebben hier een verantwoordelijkheid om die kracht terug te brengen in de kerken en gemeenten, door één te zijn met elkaar. Tot slot nog een belofte om vandaag mee te nemen, een bemoediging, hij wordt uit gesproken door de Here Jezus en hij staat in Matth.18:19 : Wederom, voorwaar, Ik zeg u, dat als twee van u op de aarde iets eenparig zullen begeren, het hun ten deel zal vallen van mijn Vader, die in de hemelen is……….dat.moet je je toch eens bedenken, stel nou, je komt in een kerk of gemeente waar je het niet zo naar je zin hebt, je vindt dat het vuur van Gods geest ontbreekt, wonderen en tekenen, vrijheid, liefde…..er kan zoveel zijn, dan hoef je slechts één ander persoon te vinden die in eenheid met jou samen gaat bidden (én werken hè) die toren “bouwen”, dus ook uit ons handelen, onze werken die eenheid zichtbaar maken, en dan zal niets onmogelijk blijken en zul je krijgen waar je om vraagt……..dát staat er!! …….toch?

Hoe moet ik nu gaan bouwen Heer?
waar moet ik dan beginnen?
waarschijnlijk bij mezelf, steeds weer
die grond blijven ontginnen.
Volhardend werken tot het eind
gehoorzaam zijn en luisteren,
het hart gericht naar U mijn Heer
dan hoor ik zélfs Uw fluisteren.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail


+ 8 = 13