Willekeurige bemoediging
  • Als de bomen huilen…
    Gisteren, achter in de middag, liep ik over een pad onder de bomen. Het was droog maar uit de bomen …
Archief

CD: U bent er altijd

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

25 januari 2006

Toen ik vanmorgen opstond was het nog erg koud overal. Ik zet de verwarming ’s avonds op 15 graden en pas als ik echt beneden kom, zet ik hem weer hoger. Maar om 6 uur in de morgen is het nog erg koud en omdat ik dan hierboven blijf is de kachel dan nog niet omhoog gedraaid. Maar waarschijnlijk is de temperatuur in huis lager gekomen dan 15 graden (wat niet verwonderlijk is omdat ik ’s nachts hier en daar een raampje open heb staan) en ineens sloeg de kachel aan. Ik ben toen lekker bij de radiator gaan zitten en heb daar gebeden en mijn stille tijd gehouden.

Terwijl ik daar zat gingen mijn gedachten terug naar vroeger, wij hadden destijds geen centrale verwarming thuis, maar enkel een gaskachel in de woonkamer. Als wij dan ’s morgens opstonden dan kon het gebeuren dat de ijsbloemen op de ramen stonden en dan was het héél koud in huis. We liepen dan als eerste naar beneden en stonden of zaten vlakbij die gaskachel om een beetje warm te worden. Eigenlijk had het ook wel iets gezelligs hoor, zo’n kachel.

In het nieuws kun je horen hoe er in grote delen van Europa een enorme koude heerst. Temperaturen die ver onder het nulpunt liggen en deze koude rukt ook verder onze kant uit. Dit is slechts natuurlijke koude, waartegen je je wapenen kunt met lekkere warme kleding, mutsen, handschoenen enz. Maar er heerst wereldwijd óók een andere koude, en dat is de verkilling die optreedt in de maatschappij en in de harten der mensen. Deze koude kun je niet verdrijven met warme kleding of met een electrische deken in je bed. Het is een koude die meer en meer plaatsen in bezit neemt, het verspreidt zich razendsnel en ook over alle lagen der bevolking. En er is maar één manier om weer warm te worden, er is maar één plek waar je warmte kunt vinden en dat is bij de Here God.

Toen ik wat ouder werd had ik op mijn kamer een klein electrisch kacheltje, het was een redelijk veilig kacheltje dat alleen maar warmte uitblies en waar geen gloeiende buizen of wat ook, bij te pas kwamen. Als ik dan ’s morgens uit bed kwam, deed ik als eerste dat kacheltje aan en dan legde ik daar mijn kleding op die ik aan wilde trekken. Als ik mij dan gewassen had, was die kleding lekker warm en het was heerlijk om zo’n warm kledingstuk aan te trekken. Dat voelde zo behaaglijk. De kachel was de warmtebron, en de kleding was het middel om mij warm te maken…..

Weet je, als ik dan denk aan al die koude en versteende mensenharten, dan denk ik dat wij het middel mogen zijn waardoor God deze harten aan kan raken. Als wij de warmte bij Hem op gaan halen en we geven ze dan door aan de mensen om ons heen, zodat men zich aan ons kan warmen, dat zou toch heerlijk zijn?

Als ik het heel erg koud heb en iemand nodigt mij uit om bij hem of haar binnen te komen en deze persoon laat het geweldige verwarmingssysteem zien en verteld erover hoe goed het werkt en hoe behaaglijk het is als het in werking is………maar er is niets van te merken omdat het niet aan staat………..dan heb ik er toch niets aan? Het is goed als we warm zijn en in staat zijn om zelfs zonder woorden die warmte te verspreiden. Mensen die koud zijn trekken altijd naar de warmte en als men in ons die warmte ontdekt en voelt en zich eraan warmt, dán kunnen wij verwijzen naar de bron waar we die warmte vandaan halen.

Ik denk ineens aan een poes die we hadden, soms kreeg ze weleens iets van wat wij aten en als ze bijvoorbeeld een klein stukje frikandel kreeg, dan voelde ze eerst met haar pootje, en omdat het dan nog warm was, bleef ze er met haar pootje tegenaan slaan en liet die frikandel overal naartoe rollen, omdat ze dacht dat het nog leefde. Pas als het afgekoeld was at ze het op. Dieren zijn instinctieve beesten en in de natuur is het zo dat alles wat warm is, leeft……

David zegt in de Psalmen dat bij God de bron des levens is, en een stukje verder in Jeremia zegt God over Zichzelf dat Hij die bron is. Dat leven, die warmte, we mogen het bij Hem ophalen en uitdelen.

De Bron van alle leven
Heer, dat bent U alleen,
U kunt ons warmte geven
en verder is er geen.
Als wij Uw warmte verder delen
daar waar de kou zijn gang gaan kon,
zal alle kilte in ’t hart van zovelen
verdwijnen als sneeuw voor de stralende zon.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestmail
  • Jellien:

    Lieve Ingrid,

    Deze willekeurige bemoediging is ook zo mooi! Ben zo blij en dankbaar dat ik je ‘gevonden’ heb ?! Nu kan ik dagelijks een opbeurend en bemoedigend woord lezen. Dank daarvoor!

    Liefs, Jellien


8 + 3 =