
Ingrid Steenbeek |
God begrijpt het........... Soms zit 't verdriet zó diep vanbinnen, dat niemand er een idéé van heeft. Je sluit het af, verzet je zinnen zodat geen mens ziet wat er in je leeft. Toch is er Één die alles weet en die jouw pijn wél degelijk kent, tot in die afgesloten plekjes die je zélf al haast vergeten bent. Hij wil daar met Zijn olie komen die Hij in al jouw wonden giet, Hij wil 't gebrokene weer helen Hij huilt zacht mee, met jouw verdriet. Wanneer de tranen blijven vloeien, wanneer de pijn ondraag'lijk lijkt, neemt Hij de last zacht van je schouders voordat jij eraan bezwijkt. Hij droogt met liefdevolle handen de tranen af, van je gezicht, Hij geeft verlichting in het duister als jij je blik naar boven richt. Hij zegt: Mijn kind, zou IK niet begrijpen hoe zwaar de weg voor jou kan zijn? Zou IK niet 't allerbéste weten hóé kapót je gaat aan pijn? Mijn hart dat brak om Mijn geliefde, Mijn hart was dóór en dóór kapot, omdat ik Mijn Zoon zó zag lijden, en in Mijn handen lag Zijn lot. Ik moest Mijn Zoon daar óvergeven Ik liet Hem los, uit liefde voor jou, zodat Ik jou nu kan omarmen, breng Mij jouw pijn, kind, kom maar gauw. Ik heb Mijn armen wijd geopend Ik vang je op en houd je vast, Ik ben gek op je, en Ik verheug Me in jou, Mijn prachtige, kostbare, lieve last! |