
Ingrid Steenbeek |
Verlangen van mijn hart. U had mijn handen rijk gevuld met zoveel goede dingen, U maakte al mijn dagen vol met duizend zegeningen. Toch was het mij nog niet genoeg mijn hart was vol verlangen, mijn ogen zagen slechts dat ene dat ik nog steeds niet mocht ontvangen. Och had ik toch wat dichterbij naar al dat moois gekeken en niet me bijna blindgestaard op wat zo mooi had geleken. Met beide handen greep ik naar dat, wat'k haast niet pakken kon en net toen ik het gevangen had, sprong het kapot als een luchtballon. Daar stond ik dan met lege handen want al het and're viel kapot, teneergeslagen en beschaamd keer ik terug naar U, o God. O, wil met mij opnieuw beginnen en maak met mij een nieuwe start, want Heer, mijn liefde is voor U ja, U bent 't verlangen van mijn hart. |