
Ingrid Steenbeek |
Brandend verlangen. Zo brandend is 't verlangen op die plek waar 'k hoor te zijn, zo diep en zo intens is daar de zwaarte van Zijn pijn. De pijn die uit het hart komt 't verlangen dat daar is dat hart dat roept, "Ik ben zo leeg omdat Ik je zo mis". Zo brandend is 't verlangen dat leeft in 't hart van God, 't verlangen naar ons mensen Zijn bewogenheid met ons lot. Hoe eenzaam zijn de tijden dat Hij aan de zijlijn staat, te wachten tot er iemand komt die werk'lijk "met" Hem praat. Zo brandend is Zijn verlangen naar menselijke armen, die knellend om Hem heen Zijn hart zózeer verwarmen. Een hart dat naar Hem hunkert een verhaal dat Hij mag delen, een hoofd, zomaar op Zijn schouder dat Hij liefdevol wil strelen. Zo brandend is mijn verlangen als ik Hem naar mij zie kijken, dan wil ik slechts één ding en dat is: meer op Hem gaan lijken. Ik loop zacht op Hem toe en ik spreid mijn beide armen, zo brandend is mijn verlangen om Zijn hart te mogen verwarmen. |