
Ingrid Steenbeek |
In de moederschoot geweven. Als God Zijn liefdevolle arm, rondom jouw leven legt, verdwijnen bitterheid en pijn en is er slechts het samenzijn, het luist'ren wat Hij zegt: Mijn kind, Ik heb je al gezien voordat je werd geboren, Mijn hart is vol van dankbaarheid dat je Mij wilt toebehoren. Ik zag je in de moederschoot voor ieders oog veborgen, toen nog niemand wist van jouw bestaan mocht Ik al voor je zorgen. 'K heb je gevormd met Mijn eigen handen je gekoesterd vanaf het prille begin, jouw vormeloosheid heb Ik vorm gegeven en Mijn liefde legde Ik binnenin. Nu zijn we heel wat jaren verder en Mijn liefde voor jou is nog even groot, maar tussen jou en Mij is wat afstand gekomen sinds Ik je vormde in de moederschoot. Toch heb Ik jou geen moment verlaten Mijn oog rust op jou met een tedere blik en Ik wacht tot je komt om met Me te praten, want niemand kent je beter dan Ik. O, kom dichterbij, laat je kilheid verwarmen geef Mij alles wat je van binnen benauwd, Ik houd je heel vast in Mijn Vaderarmen en Ik zorg voor wat je Mij toevertrouwd. Ik wil opnieuw je leven vorm gaan geven Ik wil alle dingen voor je nieuw gaan maken, Ik wil je laten voelen hoe kostbaar je bent wanneer Ik met Mijn liefde, jouw leven aan mag raken. |