
Ingrid Steenbeek |
Gebroken liefde Ik houd van jou, meer dan ooit woorden kunnen zeggen mijn hele hart wil ik graag in jouw handen leggen, ik heb je lief, gewoon om wie je bent hoewel ik jou misschien nooit werk'lijk heb gekend. 'k Heb geprobeerd om dingen te vergoeden om wonden te helen die toch steeds bleven bloeden, nu ben je weg, ik kan je niet meer raken je niet meer met een kopje koffie wakker maken. Ik zou je in mijn armen willen nemen en troosten elk verdriet en elke pijn, ik zou zo graag met jou en met de kinderen weer een gelukkig, blij gezin willen zijn. Tien jaar geleden bracht de Heer ons samen en wij beloofden Hem en ook elkander trouw, Hij gaf ons kinderen met zulke mooie namen en als vader voor die kind'ren koos Hij jou. Als 'n klein hulpeloos wezentje lagen ze eenmaal in jouw armen, jouw liefde hadden ze nodig om zich aan te kunnen warmen. Wanneer ze nu naar hun papa vragen is er niemand die een antwoord heeft, want niemand kan 't gemis vergoeden de speciale liefde die een papa geeft. Mijn hart doet pijn om alles wat kapot is een groot verdriet leeft er diep binnenin mij, ik doe mijn best de kind'ren niets te laten merken 'k lach door mijn tranen heen maar 'k ben niet werk'lijk blij. Ik vlucht naar God toe, keer op keer Die mij troost en mij met Zijn liefde vult, Hij geeft mij kracht, Hij helpt en Hij begrijpt mij en Hij heeft ook met mij oneindig veel geduld. Telkens weer neemt Hij mij in Zijn armen Hij zegt: Mijn kind, wees jij maar rustig, stil Ik ken de diepste diepten van jouw hart wel, Ik weet allang wat jij me zeggen wil. Ik heb je lief, blijf jij maar met Mij wand'len Ik ben dichtbij, al lijkt het soms ook nacht, geef Mij je zorgen, lasten en problemen ja, Ik ben hier en Ik houd over jou de wacht. |