
Ingrid Steenbeek |
Als op Aad'laarsvleugels Zoals een adelaar zijn jongen op zijn brede vleugels draagt, zo draag ik, Mijn kind, ook jou steeds wanneer je Mijn hulp vraagt. Ik weet af van alle dingen die gebeuren om je heen, Ik zie je tranen,ik hoor je zingen en geen moment laat ik jou alleen. Zie, ik wandel met jou samen op die smalle, steile weg, Mijn beloften zijn ja en amen en Mijn hand is't die ik over jouw leven leg. Ik wil je leiden stap voor stap houd Mijn hand maar stevig vast, steeds iets hoger op die trap maar, Mijn kind, geef mij je last. Geef je zorgen en problemen breng je vragen en al je nood, Ik wil het van je overnemen want Mijn liefde is zo groot. oh, mijn hart is zo bewogen als ik jou gebukt zie gaan, moegesjouwd en neergebogen zo vreugdeloos in je bestaan. Mijn kind, geef alles maar aan Mij en leg je leven voor Mij neer, jouw zorgen maken je niet blij en zoveel wonden doen je zeer. Ik wil jouw leven heel gaan maken Ik wil je in Mijn armen nemen, jouw wonden wil Ik aan gaan raken Ik ben het antwoord op jouw problemen. Luister steeds weer naar de dingen die Ik zachtjes tot je zeg, Ik wil jou weer laten zingen Ik neem elk obstakel weg. Wandel maar rustig achter Mij aan en stel aan Mij maar al je vragen, Ik zal je nooit in de kou laten staan als op adelaarsvleugels, zal Ik je dragen. |