
Ingrid Steenbeek |
Immanuel 5 jr. Immanuel, Ik voel twee armpjes om mijn nek en een hees jongensstemmetje fluistert in mijn oor: ........ik vind jou een hele lieve mama en ik houd een heleboel van je hoor. Ja, zo ben jij, mijn kleine jongen, heel erg lief en heel spontaan en terwijl ik je in mijn armen neem kijken jouw ogen mij verwachtingsvol aan. Mama houdt ook een heleboel van jou hoor, ,,,,,,,,,,,,ook als ik weleens stout ben geweest? ja hoor, dan nog steeds, ook al moet ik weleens boos zijn, misschien dan nog wel het allermeest. Soms kom je zomaar bij me zitten op de leuning van mijn stoel, heel rustig, je duimpje in je mond terwijl ik jouw handje op de mijne voel. Je wilt ook altijd erg graag helpen wat ik ook doe, jij staat erbij, en als ik zeg dat je al zo'n grote knul bent dan kijken jouw ogen stralend en blij. In jouw hart zijn er nog geen zorgen geen angst om wat misschien gebeuren kan, jij leeft heel blij en heel tevreden en zorgen? daar weet jij niks van. Gelukkig maar, want dat is ook niet nodig jouw leven is veilig, in Gods hand geborgen, we hebben jou eenmaal aan Hem teruggegeven en Hij is bij jou, vandaag, maar ook morgen. Jij weet heel goed dat de Here Jezus van je houdt en met allerlei dingen gaan we naar Hem toe, we praten erover en zingen een liedje, ik ga slapen, ik ben moe........................... Als ik tien minuten later bij je kom kijken dan ben je al heerlijk in dromenland, ik geef je een kusje en stop je nog even onder en aai je zachtjes over je hand. Ik sta even stil en zie je zo liggen en dan is er in mijn hart een gebed, dankUwel hemelse Vader, dat U overal alles ziet en dat U steeds weer op onze jongen let. DankUwel dat wij ons kind mogen leren wie U bent en wat U doet, dat Uw zegenende handen op hem rusten en dat U liefde bent, oneindig trouw en goed. |