
Ingrid Steenbeek |
Nooit alleen. Mijn kind, al kun je niet meer verder en zie je nergens uitkomst meer, vergeet toch nooit dat Ik je wil helpen, Ik ben je Vader, je God, je Heer. Ik heb altijd van jou gehouden ook al kende jij Mij nog niet, Ik gaf Mijn Zoon voor al jouw zonden, om jou had Ik zo'n groot verdriet. Oh, hoe geweldig was Mijn vreugde toen je tot Me kwam om Mijn kind te zijn, toen je inzag dat je oude leven niet deugde, dat 't je alleen ellende gaf en pijn. Ik nam je in Mijn sterke armen en troostte elke pijn en smart, Ik voelde zo'n heel groot erbarmen en toch ook blijdschap in Mijn hart. Vanaf die dag veranderde jouw leven, inplaats van alleen waren wij nu met twee, op elke weg die jij bewandelde ging Ik, je Vader, met je mee. Ja, vol van blijdschap waren die dagen, vol vreugde en vol levenslust. Veel dingen kwam je aan Me vragen en in je hart was er vrede en rust. Zo leerde je Mij steeds beter kennen, door de vreugden maar ook door de moeilijkheden heen. Je wist, ik kan lopen, springen of rennen, maar nooit laat mijn Vader mij alleen. Ik was altijd daar om voor je te zorgen, om je op te vangen wanneer je soms viel, in Mijn tegenwoordigheid was je geborgen, een weldaad naar lichaam, geest en ziel. Maar nu is opeens al je blijdschap verdwenen. je denkt dat Ik ver weg ben en je niet hoor, je bent bezig te leren staan op je eigen benen maar dat Ik in de buurt blijf dringt nog niet tot je door. Je bent bang dat je valt en niet meer kunt opstaan, daarom houd je je vast aan de mensen om je heen, maar Mijn kind, ben je dan echt vergeten dat Ik heb gezegd: "Ik laat je nooit alleen?" Ik ben dezelfde liefdevolle Vader die ik ook was toen je voor 't eerst kwam bij Mij, laat de mensen maar los, stel op Mij je vertrouwen want Ik ga heel dicht aan je zij. Ik wil je leren standvastig te wandelen, dag aan dag, door het leven heen, Ik wil dat je in vertrouwen gaat handelen want Mijn kind, Ik laat je nooit, nooit, nooit alleen! |