Stil.
Zo in de vroege morgenstilte
als U en ik echt samen zijn,
doorstroomt mij zó Uw liefde,
is de sfeer vertrouwd en fijn.
In de puurheid en de heiligheid
de stilte van dit moment,
noemt U mij bij mijn naam
ja, ik weet dat U mij kent.

Wanneer Uw adem mij beroert
Uw blik zo op mij rust,
dan is het of Uw warme liefde
mijn gezicht heel zachtjes kust.
Mijn hele wezen roept het uit
"ik heb U lief, oh Heer.......
er is toch niemand zoals U
'k breng U mijn dank en eer".

Ik voel hoe heel mijn hart zich vult
met deze dankbaarheid,
mijn ogen zijn vol tranen,
ik kan het haast niet kwijt.
"Wat bént U groot, en mooi en sterk,
wat bent U trouw en goed",
het is mijn overvolle hart
dat mij dit zeggen doet.

Er zijn geen klanken nodig
om te zeggen wat ik wil,
en ook wanneer Ú spreekt
gebeurt dat woordeloos en stil.
Ik lees het in Uw ogen,
ik voel het om mij heen,
Uw liefde is op dit moment
voor mij, voor mij alleen.

In dit moment van Heiligheid
hef ik mijn handen Heer,
daarin leg ik mijn leven,
mijn hele wezen voor U neer.
Ik geef mij aan U over
met blijdschap en gejuich
terwijl ik mij vol eerbied
aan Uw voeten nederbuig.

Uw hand tilt mijn gezicht
heel zachtjes naar omhoog,
Uw blik ontmoet de mijne
en mijn wangen worden droog.
Ik voel Uw liefde stralen
als een warme, blijde gloed,
U bent mijn sterke Held,
U bent mijn Vader, U bent goed!