
Ingrid Steenbeek |
Papa. Zijn handen hielden mij vast op de dag dat ik werd geboren, zijn stem noemde mijn naam en ik kon die klanken horen. Met mijn ogen nog gesloten voelde ik, ik hoor bij hem, 't waren mijn vaders handen en het was mijn vaders stem. Toen ik zelf nog niet kon lopen heeft hij mij in zijn armen gedragen, maar in zijn hart droeg hij me voort tot in het laatste van zijn dagen. Ik houd heel veel van mijn vader en ook al is hij hier nu niet meer, in mijn hart draag ik hem met mij mee want eenmaal zien wij elkaar weer. Ons wacht een hemels huis, een nieuw plekje om te wonen, waar Vader God al uitziet naar Zijn dochters en Zijn zonen. Een plaats van zuiver vrede, een plaats van licht en rust waar élke pijn en moeite door Hemzélf wordt weggekust. Zijn handen hielden hem vast op 't moment dat wij hem verloren, Zijn stem noemde papa's naam en hij kon die klanken horen. Met zijn ogen reeds gesloten mocht hij voelen, ik hoor bij Hem, het waren Vaders handen en het was Vaders stem. papa is Thuis!. Lieve papa, je bent en je blijft voor altijd in mijn hart, ik hou van je! Ingrid. |
8 Februari 2007 |