Vreemde mensen..........

Ik was in gesprek met mijn moeder en we kwamen op een gegeven moment aan de praat over iemand toen mijn moeder over die persoon zei: ja, dat is zo'n vreemd mens........en om nou even heel eerlijk te zijn vond ik dat ook. dus in eerste instantie beaamde ik dat. Tegelijkertijd sprak God tot mijn hart en ik voelde dat het niet goed was om zo over iemand te praten en ik zei tegen mijn moeder dat er voor God geen "vreemde mensen" bestaan. Zij begreeo ook dat we zo niet mochten spreken en dat deden we ook niet meer.

Het is zo gemakkelijk om naar anderen te kijken en dan allerlei fouten, gebreken en "vreemde" dingen te ontdekken. Het is zo gemakkelijk om anderen te veroordelen. En het maakt daarbij niet uit of we dat publiekelijk doen, of alleen als we "onder ons" zijn, of dat we het zelfs alleen maar in onze gedachten doen. Hetis gewoon fout en hoe of waarom dat wordt niet gevraagd.

Vanavond zag ik een klein stukje van een of ander programma, ik weet niet eens wat voor programma het was en ik heb het ook niet afgekeken. Wat ik zag was een jonge man van net in de 30. Hij zag er goed uit en vertelde dat hij wel graag een vriendin zou willen hebben. Toen begon hij te vertellen over zijn verleden, hoe hij drie jaar terug nog 300 kilo woog. Je zag foto's van toen. Zijn vader vertelde dat hij tot een jaar of 7 een normaal kind was geweest, maar vanaf dat moment is hij zwaarder en zwaarder geworden. Hij werd op school uitgelachen, op straat uitgelachen en het kwam zover dat hij alleen nog maar thuis zat, niet naar buiten durfde en steeds zwaarder werd, tot hij op zijn zwaarst 300 kilo woog. Gaandeweg het gesprek kwam er allerlei ellende naarbuiten en hij vertelde hoe zelfs volwassen mensen hem openlijk hadden uitgelachen en hoeveel pijn dat deed. Er kwam een dag dat hij in contact kwam met een sportcoach en die is hem gaan helpen. Er ontstand een vertrouwensband en op een keer had deze jongeman een brief aan zijn coach geschreven met zijn verhaal en daaruit bleek dat hij misbruikt was geweest op zijn 6e en dat dáár de oorzaak van alle ellende zat. De eerste "vriend" die hij ooit in zijn leven had gehad had dit met hem gedaan en zijn verdere leven is veranderd in een puinhoop. Deze coach was diep geraakt door dit verhaal en begreep hoe diep dit ingegrepen moest hebben in het leven van deze man. De vertrouwensband is nog dieper gegroeid en hoe het verhaal verder ging weet ik niet want toen zette ik het uit:-) In ieder geval zag de jongeman er nu blij en goed uit.

Ik was geraakt door dit verhaal. En weet je wat mij het meeste trof? het idee dat ook wij.
"christenen" ons schuldig maken aan deze dingen. Onder elkaar kunnen we (zoals ik beschreef over mijn eigen gesprek) commentaar hebben op anderen zonder achtergronden van hun levens te (willen) kennen. Gewoon oordelen over een ander is dat.

God heeft ons nooit gevraagd om een ander te oordelen. Hij heeft ons niet gevraagd om op een negatieve manier tegen- of over- anderen te praten. Wat heeft Hij ons wél gevraagd?

Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en eerste gebod. Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Matth.22:37-39.

Indien er dan enig beroep (op u gedaan mag worden) in Christus, indien er enige bemoediging is der liefde, indien er enige gemeenschap is des geestes, indien er enige ontferming en barmhartigheid is, maakt (dan) mijn blijdschap volkomen door eensgezind te zijn, één in liefdebetoon, één van ziel, één in streven, zonder zelfzucht of ijdel eerbejag; doch in ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelf; en ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder (lette) ook op dat van anderen. Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was, die, in de gestalte Gods zijnde, het Gode gelijk zijn niet als een roof heeft geacht, maar Zichzelf ontledigd heeft, en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, en aan de mensen gelijk geworden is. Filip. 2:1-7

Dat is wat er van ons gevraagd wordt, om elkander lief te hebben, en de ander uitnemender te achten dan onszelf. Wanneer we negatief over anderen praten, wanneer we commentaar op anderen hebben, dan verheffen wij onszelf daarmee eigenlijk bóven die ander terwijl het juist de bedoeling is om náást die ander te gaan staan. In de Filppenzenbrief staat dat de Here Jezus aan ons gelijk geworden is, Hij werd mens, om zo naast ons te kunnen staan.

Wanneer liefde onze drijfveer is bij alles wat we doen, dan zullen we anderen niet meer veroordelen. Gods hart gaat uit naar ieder mensenkind op deze aarde en Hij wil datzelfde ook in onze harten leggen opdat ook ons hart uitgaat naar een ieder die op onze weg komt
Liefde reikt uit naar de ander, niet om te beschadigen, niet om te verwonden, maar juist om te steunen, te bemoedigen, te helen.

Voor God bestaan geen "vreemde mensen" Hij kent alleen "geliefden". Wanneer ik mij dat bedenk, verandert het onmiddellijk de manier waarop ik naar mensen kijk..........maar ook naar mezelf, ik ben óók Zijn geliefde, wát mensen ook van mij denken of zeggen. Heerlijk is dat hè? Ja, ook jij bent Zijn geliefde, geniet er maar van..

<<vorige volgende>>