 |
Ingrid Steenbeek |
|
|
Verlangen naar de hemel. Vanavond heb ik weer gekeken naar de Homecoming. Een muziekprogramma met Bill en Gloria Gaither en vele, vele vrienden. Doordat ik een schotel heb kan ik christelijke zenders ontvangen en één daarvan is een Duitse zender; Bibel TV, en iedere woensdagavond kijk ik naar deze Homecoming programma's van kwart over acht tot kwart over tien. Geweldig!!! Menig keer zit ik met tranen in mijn ogen van ontroering te kijken en te luisteren. De passie en de liefde voor de Here God straalt van de gezichten en je voelt dat deze mensen met hun hele hart zingen en het raakt je gewoon diep in je hart. Menig keer ook zit heel die zaal waar ze zingen, met tranen in de ogen. Vanavond zag ik op een gegeven moment twee oudere heren, ze zaten samen op het randje van het podium te zingen, heel mooi en heel gevoelig. George Younce en Glen Payne. Ze zongen van hun verlangen naar de Here God en de één legde zijn arm om de ander heen en zo zaten ze daar te zingen. Zó prachtig, wát een diepe beleving. Doordat ik deze programma's al jaren bekijk weet ik ook dat deze twee mannen al bij de Here God mogen zijn. Beiden zijn inmiddels overleden en als je dan met die wetenschap naar deze prachtige kinderen van God zit te kijken heeft het nog meer impact en ik kan je zeggen dat het ook bij mij die diepe liefde en dat verlangen naar de ontmoeting met de Here God zó intens maakt. Hebr.13:14 zegt: Want wij hebben hier geen blijvende stad, maar wij zoeken de toekomstige. Vroeger zongen wij vaak een lied dat zei: "Wij zijn op reis naar huis". Wat heb ik dat vaak gezongen, en het is zo waar, wij zijn hier slechts voor een korte tijd op deze aarde en het einddoel van onze reis is ons hemels thuis. Daar waar Vader God op ons wacht. daar waar Hijzelf elke traan van onze ogen zal afwissen, daar waar we onze geliefden opnieuw mogen ontmoeten en we voor eeuwig mogen blijven in een heerlijkheid waar we ons nu nog geen voorstelling van kunnen maken. Wat een heerlijk vooruitzicht is dat toch, wat een rust dat we dat nu al mogen weten en ernaartoe mogen leven. Ik heb weleenszelf een lied geschreven vanuit de liefde van mijn hart, en daar wil ik vandaag mee eindigen. Kostbare momenten. Die momenten zo heel dicht aan Uw voeten Heer, die momenten zo kostbaar en zo goed, die momenten dat ik mij realiseer, dat'k gered ben door Uw kostbaar, dierbaar bloed. Die momenten dat'k Uw arm om mijn schouder voel dat Uw warmte heel mijn kilte zacht verdrijft, die momenten dat Uw liefde mij totaal vervult en Uw vrede in mijn hart komt en daar blijft. Die momenten zijn de mooiste van mijn leven die momenten wil ik nooit nee nooit meer kwijt al het and're wil ik U graag overgeven maar Uw liefde wil ik houden voor altijd. Die momenten dat 'k mijn zorgen aan Uw voeten breng en ik dan aan U mijn lege handen toon, die momenten dat ik voel dat U dichtbij mij bent en ik sta daar zo vol liefde voor Uw troon Ja dan voel ik hoe Uw heerlijkheid mijn hart vervult hoe Uw vreugde mij doorstroomt met blijde gloed, oh dan weet ik van geluk niets meer te zeggen Heer maar bij U is juist die stilte mooi en goed. Die momenten dat ik zwijgend in Uw ogen kijk en ik zie Uw grote liefde Heer, voor mij dan wil ik dat de tijd voor altijd stil blijft staan maar die momenten gaan vaak veel te snel voorbij. En toch weet ik, die momenten komen meer en meer en vol tederheid neemt U mijn liefde aan ja ik mag in Uw nabijheid komen telkens weer tot de dag komt dat ik nooit meer weg zal gaan. Dát moment, dat wordt het mooiste van mijn leven als mijn tijd op aarde is voorbijgegaan, en ik U mijn liefde eind'lijk zelf mag geven op dat moment dat 'k oog in oog met U zal staan. |